اثربخشی گروه درمانی شناختی- رفتاری بر استرس ناشی از دیابت، خودمراقبتی دیابت و باور های ناکارآمد درباره دیابت در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 30
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMUMS-36-257_009
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
چکیده مقاله:
سابقه و هدف: دیابت نوع ۲ از شایع ترین بیماری های مزمن غیرواگیر است که علاوه بر عوارض جسمانی، با پیامدهای روان شناختی مهمی از جمله باورهای ناکارآمد، پریشانی ناشی از دیابت و کاهش رفتارهای خودمراقبتی همراه است. شواهد نشان می دهد این عوامل می توانند کنترل بیماری و کیفیت زندگی بیماران را به طور معنی داری تحت تاثیر قرار دهند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان شناختی - رفتاری گروهی بر باورهای ناکارآمد، استرس ناشی از دیابت و خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲، انجام پذیرفت.
مواد و روش ها: این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری بیماران زن و مرد مبتلا به دیابت نوع ۲ مراجعه کننده به کلینیک غدد شهر ساری در پاییز ۱۴۰۴ بوده است. تعداد ۳۰ بیمار به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه باورهای ناکارآمد نسبت به دیابت، مقیاس پریشانی دیابت و پرسشنامه خودمراقبتی دیابت بود. گروه آزمایش در ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای درمان شناختی رفتاری گروهی شرکت کرد، ولی گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چند متغیره تحلیل شد.
یافته ها: نتایج نشان داد، پس از کنترل اثر نمرات پیش آزمون، تفاوت معنی داری بین گروه ها در هر سه متغیر وابسته وجود دارد (۰/۰۵P<) درمان شناختی رفتاری موجب کاهش معنی دار باورهای ناکارآمد نسبت به دیابت (۶۶/۰η²= )، استرس ناشی از دیابت (۵۱/۰η²=) و افزایش معنی دار رفتارهای خودمراقبتی بیماران (۶۱/۰η²=) شد. اندازه اثر به دست آمده نشان دهنده تاثیر قوی مداخله بر متغیرهای پژوهش و سهم بالای درمان در تبیین تغییرات نمرات پس آزمون بود.
استنتاج: درمان شناختی رفتاری گروهی می تواند به عنوان مداخله ای موثر در کاهش پریشانی روان شناختی، اصلاح باورهای ناکارآمد و ارتقای رفتارهای خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ مورد استفاده قرار گیرد.
کد ثبت کارآزمایی بالینی IRCT ۲۰۲۶۰۲۲۴۰۶۸۹۳۸N۱
کلیدواژه ها:
Type ۲ diabetes ، cognitive-behavioral therapy ، dysfunctional beliefs ، diabetes distress ، self-care ، دیابت نوع ۲ ، درمان شناختی - رفتاری ، باورهای ناکارآمد ، پریشانی دیابت ، خودمراقبتی
نویسندگان
طهورا خوشگوئیان
MA in Clinical Psychology, Faculty of Medical Sciences, Islamic Azad University, Sari Branch, Sari, Iran
بهرام میرزائیان
Assistant Professor, Department of Psychology, Islamic Azad University, Sari Branch, Sari, Iran
عادله بهار
Professor, Department of Internal Medicine, Diabetes Research Center, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
