تاثیر بسته آموزشی مداخله همسرآزاری بر خشونت، تنظیم هیجانی، افسردگی و خودکارآمدی زنان قربانی خشونت

سابقه و هدف: خشونت خانگی علیه زنان یک نگرانی بهداشتی در سراسر جهان همراه با پیامدهای روانپزشکی رایج، در تمام طبقات اقتصادی اجتماعی، فرهنگی و مذهبی دیده می شود. مطالعه حاضر با هدف تاثیر بسته آموزشی مداخله همسرآزاری بر خشونت، تنظیم هیجانی، افسردگی و خودکارآمدی زنان قربانی خشونت، انجام پذیرفت. مواد و روش ها: این مطالعه به روش نیمه تجربی با گروه کنترل، در سال ۱۴۰۳ بر روی ۵۰ نفر از زنان قربانی خشونت خانگی مراجعه کننده به مراکز خدمات جامع سلامت انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های خشونت خانگی، بهبود تنظیم هیجانی، افسردگی بک و خودکارآمدی عمومی شرر و نمونه گیری به روش طبقه بندی شده در دسترس بود. ابتدای مطالعه و دو ماه بعد پرسشنامه ها تکمیل و در گروه آزمون جلسات مشاوره توسط روانشناس برگزار گردید. شاخص های توصیفی شامل درصد، فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد و برای شاخص تحلیل استنباطی داده ها رگرسیون چندگانه، کوواریانس، ttest، t زوجی، من ویتنی، ویلکاکسون و کای دو توسط نرم افزار STATA ویرایش ۱۶ استفاده گردید. یافته ها: نتایج نشان داد در سطح معنی داری ۹۵ درصد، پس از اجرای مداخله، از نظر آماری تفاوت معنی داری در نمره تنظیم هیجانی و خودکارآمدی بین گروه آزمون و کنترل وجود دارد (P-Value به ترتیب ۰/۰۴ و ۰/۰۲). در گروه آزمون، میانگین نمره پرسشنامه خشونت خانگی و افسردگی پس از مداخله، تفاوت معنی داری با میانگین نمرات قبل از مداخله دارد. استنتاج: اجرای بسته آموزشی مداخله در همسرآزاری وزارت بهداشت در مراکز خدمات جامع سلامت می تواند منجر به، بهبود تنظیم هیجانی و افزایش خودکارآمدی در زنان قربانی خشونت همسرآزاری شود و در کاهش نمره های خشونت خانگی و افسردگی در زنان قربانی خشونت همسرآزاری نقش داشته باشد.

کلیدواژه ها:

Domestic violence ، Emotional regulation ، Depression ، Self-efficacy ، خشونت خانگی ، تنظیم هیجانی ، افسردگی ، خودکارآمدی