پارگی خود به خودی رحم در سه ماهه دوم یک مورد نادر با علت نامشخص

سابقه و هدف: پارگی رحم یک عارضه خطرناک مامایی است که معمولا در سه ماهه سوم بارداری یا حین زایمان رخ می دهد و اغلب در زنان دارای سابقه جراحی رحمی مشاهده می شود. بروز خودبه خودی آن در سه ماهه دوم بارداری بسیار نادر است. این مطالعه با هدف بررسی یک مورد پارگی خودبه خودی رحم در سه ماهه دوم بارداری جهت کمک به تشخیص زود هنگام و کاهش میزان موربیدیته و مورتالیته می باشد. خانمی ۲۹ ساله (G۲P۱) در هفته بیست و چهار بارداری با درد شدید زیر شکم و خونریزی واژینال متوسط به اورژانس مراجعه کرد. بیمار سابقه سزارین به علت عدم پیشرفت زایمان داشت و در این بارداری سابقه یک نوبت بستری به علت درد شکم و خونریزی در هفته ۱۶ بارداری داشت و دو روز پیش از مراجعه شرح حال یک مشاجره خانوادگی بدون هیچ گونه شرح حالی از تروما را ذکر می کرد. در بررسی ها علائم شوک هیپوولمیک و کاهش سریع هموگلوبین از ۱۳/۴ به ۷/۵ گرم/دسی لیتر مشاهده شد. سونوگرافی وجود جنین زنده در وضعیت عرضی، هماتوم ساب کوریونیک و حجم طبیعی مایع آمنیوتیک را نشان داد. بیمار به دلیل افت همودینامیک به سرعت تحت عمل لاپاراتومی اورژانس قرار گرفت که پارگی کامل رحم در محل اسکار سزارین قبلی مشاهده شد. به دلیل خونریزی گسترده، عمل هیسترکتومی انجام شد. بیمار پس از بهبودی بدون عارضه در روز پنجم مرخص گردید. پارگی رحم در سه ماهه دوم بارداری، هر چند نادر، باید در زنان دارای سابقه سزارین یا ضربه شکمی در فهرست تشخیص های افتراقی درد حاد شکمی در بارداری در نظر گرفته شود و می تواند با عوارض کشنده مرگ مادر و جنین و یا موربیدیته های مادری همراه باشد. تشخیص و مداخله سریع، کلید اصلی نجات جان مادر است.

کلیدواژه ها:

Uterine rupture ، Second trimester ، Cesarean scar ، Acute abdomen ، case report ، پارگی رحم ، سه ماهه دوم بارداری ، اسکار سزارین ، درد حاد شکمی ، گزارش مورد