حدود مسئولیت فراگیران پزشکی

چکیده هر روزه در مراکز درمانی آموزشی، دانشجویان و دستیاران در کنار اساتید در درمان بیماران مشارکت یا اقدام می کنند. حدود مسئولیت آنان در صورت بروز خطا یکی از مسایل مهم در اخلاق و حقوق پزشکی است. طبق تعریف آیین نامه دستیاری وزارت بهداشت، دستیار به “فرد” اطلاق شده و با تعریف دانشجو تفاوتی هایی دارد، هرچند که او هم تحت تعلیم و آموزش اساتید می باشد. با رجوع به قوانین فقهی و مثال های مشهور “دانش آموز-معلمی” یا “مربی شنا” به نظر می رسد تمام بار مسئولیت فراگیر بر عهده آموزش دهنده می باشد، اما از طرف دیگر بر اساس اصل شخصی بودن مسئولیت جزایی که از اصول مهم حقوق جزا می باشد می توان چنین برداشت کرد که خود فاعل مسئولیت تام در مورد خطا دارد. برخی اعتقاد دارند طبق ماده ۱۴۲ قانون مجازات اسلامی می توان با اثبات مسئولیت آموزش دهنده این مسئولیت را به آموزش دهنده منتسب نمود. در قوانین انگستان و فرانسه نیز همانند ایران مسئولیت جزایی فعل غیر را به مسئول اصلی برمی گرداند. معیار دیگری که برخی به آن اعتقاد دارند معیار “شخص معقول در همان حرفه” است که در رویه های بین الملی نیز به آن تکیه می شود و تبیین مصادیق آن برای هر رسته فراگیر می تواند به تعیین دقیق تر مسئولیت فراگیران کمک کند. بر اساس مستندات قانونی در ایران از جمله قانون کار، قانون مجازات اسلامی، آیین نامه انتظامی رسیدگی به تخلفات صنفی و حرفه ای شاغلین حرفه های پزشکی و راهنمای عمومی اخلاق شاغلین حرف پزشکی بار مسئولیت فراگیران بر عهده آموزش دهندگان و اساتید می باشد. البته ملاحظات و موضوعاتی مانند رابطه استخدامی یا همکاری (پیمانکار) فرد با مرکز درمانی یا مسئولیت مدنی و سازمانی مراکز در قبال آسیب های وارده به بیماران نیز از مواردی است که در این مورد قابل بحث می باشد.

کلیدواژه ها:

Medical students ، students ، assistants ، responsibility ، legal ، ethics ، فراگیران پزشکی ، دانشجو ، دستیار ، مسئولیت ، حقوقی ، اخلاق