رابطه انعطاف پذیری شناختی با اضطراب ناشی از بیماری کووید-۹۱ با نقش میانجی ادراک خطر در پرستاران

چکیده زمینه: از مهم ترین اثرات روانی بیماری کرونا می توان به اضطراب ناشی از آن اشاره کرد، به ویژه در پرستاران که به عنوان گروه خط مقدم درمان با این اضطراب درگیر شدند. عوامل زیادی می تواند با اضطراب ناشی از کووید۱۹- ارتباط داشته باشد که از جمله مهم ترین آن ها انعطاف پذیری شناختی و ادراک خطر است. لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی ادراک خطر در رابطه انعطاف پذیری شناختی با اضطراب ناشی از بیماری کووید۱۹- در پرستاران انجام شد. روش کار: این مطالعه مقطعی از نوع همبستگی بود و جامعه پژوهش، پرستاران بیمارستان های دولتی یزد بودند که در تابستان سال ۱۴۰۰ به صورت تمام وقت مشغول به کار بودند که از میان آن ها ۲۰۵ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت سنجش اضطراب ناشی از شیوع ویروس کرونا از مقیاس اضطراب کرونا ویروس [۱](CDAS) علی پور و همکاران (۱۳۹۸) استفاده شد. همچنین برای سنجش انعطاف پذیری شناختی از پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی [۲](CFI) دنیس و وندروال (۲۰۱۰) و برای اندازه گیری ادراک خطر از پرسشنامه ادراک ریسک بنتین (۱۹۹۳) استفاده شد. در این پژوهش تجزیه و تحلیل داده ها به وسیله نرم افزار ایموس نسخه ۲۳ انجام شد و با روش آماری مدل یابی معادلات ساختاری محاسبه گردید. یافته ها: بین انعطاف پذیری شناختی با اضطراب ناشی از کووید۱۹- و همچنین بین انعطاف پذیری شناختی با ادراک خطر در پرستاران، رابطه منفی و معنی دار بود. به علاوه نتایج نشان داد که رابطه بین نمره کل اضطراب ناشی از کووید۱۹- و ادراک خطر در پرستاران مثبت و معنادار می باشد. در نهایت یافته ها نشان داد انعطاف پذیری شناختی با اضطراب ناشی از کووید۱۹- با نقش میانجی ادراک خطر در پرستاران رابطه مستقیم دارد (۰/۰۵˂p). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، برای کاهش اضطراب ناشی از کووید۱۹- در پرستاران می توان از راهبردهایی جهت افزایش انعطاف پذیری شناختی و کاهش ادراک خطر استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

COVID-۱۹ Related anxiety ، Cognitive flexibility ، Risk perception ، Nurses ، اضطراب ناشی از کووید۱۹- ، انعطاف پذیری شناختی ، ادراک خطر ، پرستاران