مقایسه اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی و درمان هفت مرحله ای فورتین بری و موری بر اختلال خواب و رضایت زناشویی در زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان

مقدمه: اختلال خواب و کاهش رضایت زناشویی از مشکلات مهم و رایج در زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان است که می تواند سلامت روان و کیفیت زندگی آنها را به طور چشمگیری کاهش دهد. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی دو روش مداخله روان شناختی شامل طرحواره درمانی هیجانی و درمان هفت مرحله ای فورتین بری و موری بر اختلال خواب و رضایت زناشویی انجام شده است.روش کار: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری بود. جامعه پژوهش شامل زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده، ۶۰ نفر از آنان انتخاب و به دو گروه درمان طرحواره هیجانی و درمان هفت مرحله ای تقسیم شدند. مداخلات درمانی در طول چند جلسه برگزار و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد مرتبط از جمله پرسشنامه اختلال خواب پیتسبرگ و مقیاس رضایت زناشویی جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با روش آماری آنالیز واریانس اندازه های مکرر انجام شد.نتایج: نتایج نشان داد که هر دو روش درمانی باعث بهبود معنی دار کیفیت خواب و افزایش رضایت زناشویی در زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان شدند (p < ۰.۰۱). با این حال، طرحواره درمانی هیجانی در بهبود رضایت زناشویی اثر پایدارتری نسبت به درمان هفت مرحله ای داشت؛ همچنین در پیگیری، تفاوت معناداری بین دو گروه در زمینه کیفیت خواب یافت نشد.نتیجه گیری: پژوهش حاضر تاکید می کند که هر دو روش درمانی طرحواره درمانی هیجانی و درمان هفت مرحله ای فورتین بری و موری می توانند به طور موثری اختلال خواب و رضایت زناشویی را در زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان بهبود دهند، اما ترکیب و استفاده متناسب از آن ها می تواند اثربخشی بالاتری به دنبال داشته باشد. توصیه می شود مداخلات روان شناختی تلفیقی و حمایت های خانواده محور در مراقبت های پس از زایمان گنجانده شود

کلیدواژه ها:

اختلال خواب ، رضایت زناشویی ، افسردگی پس از زایمان ، طرحواره درمانی هیجانی ، درمان هفت مرحله ای فورتین بری و موری