تاثیر یک دوره تمرین استقامتی همراه با دریافت مکمل سماق بر سطوح سرمی سیرتوئین های میتوکندریایی (سیرتوئین ۳ و ۴) و آدنوزین مونوفسفات کیناز موش های ویستار نر آلزایمری
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی مشهد، دوره: 69، شماره: 5
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MJMS-69-5_006
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: هدف این مطالعه بررسی تاثیر ۱۲ هفته تمرین استقامتی همراه با دریافت سماق بر سطح سرمی SIR۳، SIR۴ و AMPK در موش های نر آلزایمری بود.روش کار: در این مطالعه تجربی، ۳۵ سر رت نژاد ویستار با سن ۱۰-۸ هفته و میانگین وزنی ۳۰±۲۳۰ گرم به صورت تصادفی به پنج گروه کنترل، آلزایمری، آلزایمری همراه با دریافت مکمل سماق، آلزایمری همراه با تمرین استقامتی و آلزایمری همراه با تمرین استقامتی و دریافت مکمل سماق تقسیم شدند. برای القای آلزایمر، ۸ میلی گرم/کیلوگرم تری متیل تین کلراید به همراه ۲۰۰ میکرولیتر نرمال سالین به موش ها تزریق شد. تمرین استقامتی به مدت ۱۲ هفته و ۵ روز در هفته در استخر ویژه موش انجام گرفت. ۴۸ ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین، نمونه خونی گرفته شد. سطح سرمی SIR۳، SIR۴ و AMPK به روش الایزا مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با روش آنوای یک سویه به همراه آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری ۰۵/۰P< بررسی شد.نتایج: نتایج تحقیق حاضر نشان داد که ۱۲ هفته تمرین استقامتی موجب افزایش میزان SIR۳(۰۰۲/۰P<)، SIR۴ (۰۰۱/۰P<) و AMPK (۰۳۱/۰P<) نسبت به گروه آلزایمری شد. بعلاوه، اضافه کردن سماق به برنامه تمرین استقامتی اثر معنی داری بر میزان SIR۳(۰۰۱/۰P<)، SIR۴ (۰۰۱/۰P<) و AMPK (۰۰۰۱/۰P<) داشت. نتیجه گیری: نتایج ما پیشنهاد می کند که تمرین استقامتی با بهبود سطح سیرتوئین ۳، سیرتوئین ۴ و آدنوزین مونوفسفات کیناز در موش های آلزایمری همراه است و دریافت ترکیب آنتی اکسیدانی سماق منجر به مضاعف شدن این پاسخ ها می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رضا امینی
گروه تربیت بدنی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران.
عباس صارمی
گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران.
محمدرضا آفرینش
مرکز تحقیقات علوم اعصاب، انسیتیو نورو فارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :