<span dir="RTL" lang="AR-SA">بررسی افزایش اثربخشی نانوذرات تیتانیوم دی اکسید در سونوداینامیک تراپی: یک مرور نظام مند
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 44، شماره: 852
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 90
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-44-852_007
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: در سال های اخیر نانوذرات تیتانیوم دی اکسید (TiO۲) به دلیل پایداری و غیر سمی بودن، پتانسیل مناسبی را برای استفاده در سونودینامیک تراپی نشان داده اند. با وجود این بررسی نظام مند مطالعات آزمایشگاهی نانوذرات TiO۲ به عنوان حساس کننده ی صوتی تا لحظه ی نگارش این مقاله انجام نشده است. هدف از این مرور نظام مند، بررسی نقش فزاینده نانوذرات TiO۲ در سونودینامیک تراپی و همچنین عوامل موثر در اثربخشی آنها بود. روش ها: یک جستجوی جامع در پایگاه های PubMed، Scopus و Web of Science با کلیدواژه های تخصصی انجام شد. در مجموع، ۱۴ مطالعه که معیارهای ورود را داشتند، انتخاب و فاکتور زنده ماندن سلولی برای سلول های تیمار شده با سونودینامیک تراپی با و بدون نانوذرات TiO۲ در رده های مختلف سلول های سرطانی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: یافته ها نشان دادند که نانوذرات TiO₂به تنهایی سمیت اندکی دارند، اما در ترکیب با امواج فراصوت، باعث افزایش قابل توجه مرگ سلول های سرطانی می شوند. عواملی مانند شدت امواج، اندازه نانوذره و شکاف باند، نقش موثری در این هم افزایی ایفا می کنند. نتیجه گیری: کاهش شکاف باند نانوذرات موجب افزایش تولید گونه های فعال اکسیژن و در نتیجه مرگ سلولی بیشتر می شود. همچنین پوشش هایی نظیر پلی اتیلن گلیکول و غشای سلول سرطانی، پایداری و هدف گیری نانوذرات را بهبود می بخشند. شدت امواج فراصوت در حد بهینه موجب بیشترین اثربخشی در حضور نانوذرات می شود. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که نانوذرات TiO۲ حساس کننده های صوتی موثری برای سونوداینامیک تراپی در برابر سلول های سرطانی هستند و با انتخاب شرایط بهینه برای نانوذرات TiO۲ و شدت امواج فراصوت می توان اثربخشی درمان را افزایش و عوارض جانبی را کاهش داد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی سالاروند
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
جواد گرشاد
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مهسا منصوریان
استادیار، گروه فیزیک پزشکی، دانشکده ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
