بررسی ریزساختار پوشش های آلومینایدی اصلاح شده با سیلیسیم روی سوپرآلیاژ IN۷۹۲ با فرایند فعالیت پایین به روش سمانتاسیون خارج از پودر

پوشش های آلومینایدی اصلاح شده با سیلیسیم علی رغم افزایش مقاومت به اکسیداسیون و خوردگی داغ، به دلیل تمرکز فازهای ترد سیلیسایدی در سطح پوشش، چقرمگی پایینی دارند. در این پژوهش، فرایند سمانتاسیون خارج از پودر با فعالیت پایین آلومینیم (دمای ۱۰۵۰ درجه ی سلسیوس، زمان ۲۴۰ دقیقه، اتمسفر آرگون) برای رسوب هم زمان آلومینیم و سیلیسیم روی سوپرآلیاژ IN۷۹۲ به کار گرفته شد. چهار مخلوط پودری با ۱۰ درصد وزنی آلومینیم ثابت و مقادیر متغیر سیلیسیم (صفر، ۵، ۱۰ و ۱۵ درصد وزنی) استفاده شد. پوشش آلومینایدی ساده (نمونه ی O) ساختاری دو لایه با ضخامت کل ۵/۴۵ میکرومتر (لایه ی خارجی ۴/۲۸ میکرومتر و ناحیه ی نفوذ متقابل (IDZ) ۱/۱۷ میکرومتر را نشان داد. افزودن سیلیسیم به طور غیرخطی ضخامت کل را کاهش داد: نمونه ی S۱ (۱۵ درصد وزنی سیلیسیم، ۶/۲۵ میکرومتر، بیشترین کاهش ضخامت)، نمونه ی S۲ (۱۰ درصد وزنی سیلیسیم، ۴/۴۴ میکرومتر) و نمونه ی S۳ (۵ درصد وزنی سیلیسیم، ۵/۴۲ میکرومتر). در همه ی نمونه ها، مکانیسم غالب رشد نفوذ رو به بیرون نیکل بود که توسط EDS Mapping تایید شده است. برخلاف فرایندهای با فعالیت بالا، سیلیسیم عمدتا در ناحیه ی IDZ متمرکز شد و در لایه ی سطحی حضور چشمگیری نداشت. این توزیع عدم مشاهده ی پیک های سیلیسایدی در الگویXRD را توجیه می کند.

کلیدواژه ها:

سوپرآلیاژ پایه ی نیکل ، فرایند سمانتاسیون خارج از پودر ، پوشش های آلومینایدی اصلاح شده با سیلیسیم ، فعالیت پایین آلومینیم