مدل یابی پرخاشگری و سازگاری بر اساس سبک فرزند پروری ادراک شده با میانجی گری توانایی ذهنی سازی در دانش آموزان

پرخاشگری مساله مهم و در حال افزایش در میان دانش آموزان است که اگر مدیریت نشود می تواند عواقب زیان آوری داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی مدل یابی پرخاشگری و سازگاری بر اساس سبک فرزندپروری ادراک شده با میانجیگری توانایی ذهنی سازی در دانش آموزان انجام شد. تحقیق حاضر از نظر دسته بندی تحقیقات بر اساس هدف از نوع پژوهش های کاربردی می باشد و از نظر ماهیت روش، یک تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیه دانش آموزان دوره اول دبیرستان شهر مریوان به تعداد ۲۵۰۰ نفر بود که در سال ۱۴۰۲ مشغول به تحصیل بودند. روش نمونه گیری خوشه ای و تعداد ۳۳۱ نفر از دانش آموزان شهر مریوان انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه های خشم و پرخاشگری کودکان و نوجوانان (نیسلون، ۲۰۰۰)، سازگاری دانش آموزان (سینها و سینگ، ۱۹۹۳)، شیوه های فرزندپروری (بامریند، ۱۹۷۳) و ذهنی سازی (فوناگی، ۲۰۱۶) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی و استنباطی (معادلات ساختاری) از نرم افزار، SMART PLS۳ استفاده گردید. نتایج نشان داد که توانایی ذهنی سازی می تواند نقش میانجی در رابطه با پرخاشگری بر اساس سبک فرزندپروری ادراک شده، داشته باشد. اما توانایی ذهنی سازی نمی تواند نقش میانجی در رابطه با سازگاری بر اساس سبک فرزندپروری ادراک شده داشته باشد. همچنین نتایج بیانگر این بود که بین سبک فرزندپروری ادراک شده با سازگاری، پرخاشگری و توانایی ذهنی سازی و توانایی ذهنی سازی با پرخاشگری در دانش آموزان رابطه وجود دارد. بر اساس نتایج پژوهش روانشناسان و مشاوران می توانند با برگزاری کلاس های آموزشی، والدین را از سبک های فرزندپروری ادراک شده و پیامدهای آن ها آگاه کنند.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، سازگاری ، سبک فرزندپروری ادراک شده ، توانایی ذهنی سازی ، دانش آموزان