توسعه منحنی های شکنندگی لرزه ای ساختمان های بتن آرمه مدارس استان اصفهان

در سال های اخیر، ارزیابی آسیب پذیری لرزه ای ساختمان های موجود به دلیل مشاهده خسارات قابل توجه در سازه های نوساز که مطابق آیین نامه های لرزه ای جدید طراحی شده اند، اهمیت بیشتری یافته است. این وضعیت ضرورت بررسی عملکرد لرزه ای ساختمان هایی را که بر اساس ویرایش های قدیمی تر استاندارد ۲۸۰۰ احداث شده اند، برجسته می کند. با توجه به اینکه تعداد زیادی از مدارس کشور در دوره های زمانی مختلف و با سطح ضوابط متفاوت ساخته شده اند، شناخت رفتار لرزه ای این سازه ها برای مدیریت ریسک و برنامه ریزی بهسازی ضروری است. هدف این پژوهش، ارائه منحنی های شکنندگی لرزه ای برای ساختمان های مدارس استان اصفهان است که بر اساس ویرایش های گوناگون استاندارد ۲۸۰۰ طراحی شده و در مناطق با خطر لرزه خیزی و تعداد طبقات مختلف قرار دارند. ساختمان های مورد مطالعه شامل قاب های خمشی بتن آرمه بوده و بر اساس ارتفاع، ویرایش آیین نامه، سطح خطر و نوع زمین در ۱۴ گروه طبقه بندی شده اند. برای ارزیابی عملکرد لرزه ای سازه ها، تحلیل های دینامیکی افزاینده(IDA) بر روی مدل های دو بعدی در OpenSees انجام شد. مجموعه داده شامل ۲۲ شتاب نگاشت دور از گسل و ۱۲ شتاب نگاشت نزدیک گسل بوده و شتاب طیفی در پریود اصلی سازه با میرایی ۵ درصد به عنوان معیار شدت و بیشینه دریفت نسبی طبقات به عنوان شاخص خرابی در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد با افزایش ارتفاع، احتمال وقوع خرابی در سازه ها بیشتر می شود. همچنین احتمال فرورفتن در حالت های خرابی در مناطق با خطر متوسط، بیشتر از مناطق با خطر زیاد است که این امر به الزامات سخت گیرانه تر طراحی در مناطق پرخطر نسبت داده می شود.

کلیدواژه ها:

ساختمان های بتن آرمه قاب خمشی ، تحلیل دینامیکی غیرخطی افزاینده ، OpenSees ، منحنی شکنندگی لرزه ای