تبیین پیوستگی انگیزش، رضایت شغلی و فرسودگی شغلی با میانجی گری استراتژی های عملکرد در صنعت نساجی

هدف از این پژوهش ارائه مدلی برای بررسی اثر میانجی گری استراتژی های عملکرد در ارتباط بین فرسودگی شغلی و انگیزش و رضایت شغلی در فرایندهای نساجی، به ویژه تولید الیاف مصنوعی است. این موضوع به دلیل اهمیت افزایش انگیزش کارکنان در بخش های تولید نساجی و کاهش استرس و تاثیر آن بر فرسودگی شغلی پرسنل، دارای اهمیت ویژه ای است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش شناسی همبستگی است که با استفاده از روش پیمایشی داده های مورد نیاز را به صورت تصادفی ساده از ۴۲۵ نفر از پرسنل فرایند تولید ریسندگی مذاب در کارخانه های نساجی جمع آوری کرده است. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه استاندارد ماسلاخ و جکسون برای سنجش فرسودگی شغلی، پرسشنامه استاندارد مینه سوتا برای ارزیابی رضایت شغلی و پرسشنامه محقق ساخت در خصوص استراتژی های عملکرد بر اساس تحقیقات پیشین است. برای توصیف داده ها، ابتدا روایی و پایایی پرسشنامه ها با استفاده از نرم افزار PLS بررسی شد. سپس شاخص های آمار توصیفی محاسبه و برای تحلیل ارتباط بین متغیرها، تحلیل عاملی اکتشافی با نرم افزار SPSS۲۷ و تحلیل عاملی تاییدی با نرم افزار PLS انجام شد. نتایج تحلیل ها نشان داد که ارتباط بالایی بین متغیرهای پنهان فرسودگی شغلی، انگیزش، رضایت شغلی و استراتژی های عملکرد (به عنوان عوامل مرتبه دوم تحلیل عاملی) و زیرعامل های پنهان مربوط به آن ها وجود دارد. همچنین اثرات بین هر سه عامل مذکور با توجه به میزان اهمیت دار بودن روش تحلیل خودگردان که همگی دارای مقدار اهمیت دار زیر ۰۵۰ بودند، مورد تایید قرار گرفت. به طور خلاصه، نتایج نشان می دهند که استراتژی های عملکرد در فرایندهای تولید نساجی، به ویژه در تولید الیاف مصنوعی، تاثیر قابل ملاحظه ای بر رضایت، انگیزش و فرسودگی شغلی پرسنل دارند. بنابراین، تغییر رویه های سنتی مدیریت به روش های نوین استراتژی عملکرد ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

استراتژی فرایند ، فرسودگی شغلی ، رضایت شغلی ، فرایند ریسندگی مذاب