مطالعه ارتباط تجربه آزار جنسی با انزوای اجتماعی در میان زنان مجرد شهر شیراز

انزوای اجتماعی یکی از چالش های مهم سلامت روان و اجتماعی در جوامع معاصر است و زنان در معرض پیامدهای ناشی از این پدیده قرار دارند. هدف این مطالعه بررسی رابطه تجربه آزار جنسی و انزوای اجتماعی در میان زنان مجرد بزرگسال ساکن شهر شیراز بود. جامعه آماری شامل زنان هرگز ازدواج نکرده ۱۸ سال و بالاتر بود و نمونه ای شامل ۲۴۵ نفر با روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسش نامه های استاندارد جمع آوری شد. اعتبار و پایایی با روش اعتبار صوری و کمیت آلفای کرونباخ بررسی و تایید شد. یافته ها نشان داد که بین تجربه آزار جنسی و انزوای اجتماعی رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد؛ به گونه ای که با افزایش میزان تجربه آزار جنسی، سطح انزوای اجتماعی نیز افزایش یافت. نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که تجربه آزار جنسی، هویت طبقاتی و سطح تحصیلات از مهم ترین متغیرهای تبیین کننده انزوای اجتماعی هستند. به طور مشخص، زنان دارای تحصیلات دانشگاهی و هویت طبقاتی بالاتر، سطوح پایین تری از انزوای اجتماعی را تجربه کرده اند. بنابراین، مداخله های اجتماعی و فرهنگی در راستای افزایش آگاهی عمومی درباره پیامدهای آزار جنسی، تقویت حمایت های روانی و قانونی از زنان آسیب دیده و ایجاد فرصت های برابر برای مشارکت اجتماعی زنان می تواند نقش مهمی در کاهش انزوای اجتماعی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

آزار جنسی ، انزوای اجتماع ، تحصیلات ، زنان ، هویت طبقاتی