اخلاق هوش مصنوعی خانگی و تاثیر آن بر اعتماد و انسجام در روابط خانوادگی

مقدمه: گسترش هوش مصنوعی در محیط های خانگی، فرصت ها و چالش های اخلاقی جدیدی ازجمله نگرانی های مرتبط با حریم خصوصی، امنیت داده ها و شفافیت ایجاد کرده است. با این حال، رابطه میان اصول اخلاقی این فناوری ها با اعتماد و انسجام خانوادگی کمتر بررسی شده است. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی ابعاد اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی خانگی و تحلیل تاثیر آن بر اعتماد و انسجام روابط خانوادگی و ارائه مدلی مفهومی در این زمینه می باشد. مواد و روش ها: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و روش تحلیل مفهومی و مرور تلفیقی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای و تحلیل اسناد علمی معتبر(۲۰۲۳-۲۰۱۶) گردآوری و بر اساس چارچوب اخلاقی فلوریدی و همکاران(۲۰۱۸) تحلیل شده است. یافته ها: رعایت اصول اخلاقی(شفافیت، حفظ حریم خصوصی، امنیت داده ها و مسئولیت پذیری) در طراحی و استفاده از فناوری های هوشمند خانگی، زمینه شکل گیری اعتماد فناورانه را فراهم می کند. این اعتماد موجب افزایش پذیرش فناوری در خانواده، کاهش تنش ها و تقویت انسجام خانوادگی می شود. در مقابل، بی توجهی به اصول اخلاقی کاهش اعتماد کاربران، احساس نظارت دائمی و تضعیف تعاملات چهره به چهره را به دنبال دارد. نتیجه گیری: فناوری هوش مصنوعی خانگی به خودی خود تضعیف کننده یا تقویت کننده روابط خانوادگی نیست؛ بلکه نحوه طراحی و استفاده اخلاق محور از آن تعیین کننده پیامدهای اجتماعی است. توجه همزمان به پیشرفت فناوری و ملاحظات اخلاقی می تواند اعتماد کاربران را افزایش داده و به ارتقای کیفیت زندگی خانوادگی کمک کند.

کلیدواژه ها:

اخلاق هوش مصنوعی ، هوش مصنوعی خانگی ، حریم خصوصی ، اعتماد خانوادگی ، انسجام خانواده.