پیش بینی تنهایی اجتماعی و عاطفی بر اساس انعطاف پذیری شناختی و خود ارزشمندی در دانشجویان

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی تنهایی اجتماعی و عاطفی بر اساس انعطاف پذیری شناختی و خودارزشمندی در دانشجویان می باشد. جامعه ی آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان دختر و پسر دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارسنجان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ است. نمونه پژوهش نیز متشکل از ۱۸۰ دانشجو می باشد که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده از میان دانشجویان این واحد دانشگاهی در همان سال تحصیلی انتخاب شده اند و پرسشنامه احساس تنهایی اجتماعی و عاطفی بزرگ سالان (SELSA-S) دی مارکو و همکاران (۲۰۰۴)، مقیاس انعطاف پذیری شناختی (CFI) دنیس و وندروال (۲۰۱۰) و مقیاس خودارزشمندی روزنبرگ (RSES) روزنبرگ (۱۹۶۵) را تکمیل کردند. در نهایت تجزیه و تحلیل یافته های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۶ نشان داد تنهایی اجتماعی بر اساس انعطاف پذیری شناختی و خود ارزشمندی در دانشجویان پیش بینی می شود بنابراین فرضیه اصلی پژوهش تایید شد. همچنین بین تنهایی اجتماعی و انعطاف پذیری شناختی و بین تنهایی اجتماعی و خود ارزشمندی در دانشجویان رابطه منفی و بین خود ارزشمندی و انعطاف پذیری شناختی در دانشجویان رابطه مثبت معنادار وجود دارد. این یافته ها بر اهمیت تقویت مهارت های شناختی و حمایت از خودارزشمندی دانشجویان برای کاهش احساس تنهایی و بهبود سلامت روانی آنان تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

تنهایی اجتماعی و عاطفی ، انعطاف پذیری شناختی ، خودارزشمندی ، مهارت های شناختی