تبیین عوامل موثر در تحول و شکل گیری معماری دوره ی پهلوی اول با محوریت نشانه شناسی

نشانه شناسی فهم پدیده های جهان از طریق خواندن نشانه های موجود است. همچنین نقش نشانه شناسی در تبیین نحوه ی کارکرد عناصر معماری و شکل دهی رویکرد طراحی مکان معماری امری ثابت شده است. در این بین، یکی از اصول نشانه شناسی تاکید بر رویکرد هستی شناسانه به ماهیت نشانه ها بوده و پژوهش حاضر با هدف تبیین عوامل موثر در تحول و شکل گیری معماری دوره ی پهلوی اول با تاکید بر نشانه ها نگارش شده است. روش تحقیق در این مطالعه از نظر نوع کیفی و از نظر رویکرد زمینه یابی می باشد. در این تحقیق برای گردآوری اطلاعات، علاوه بر حضور در فضا و گردآوری اطلاعات میدانی که شامل روش های انجام مصاحبه، مشاهده ی عمیق فضاها، تصویربرداری، صدابرداری و مطالعه ی اسناد و مدارک در خصوص مطالعه های موردی است، از گردآوری اسنادی و کتابخانه ای استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که بهره مندی از عناصر، ارزش ها و فرهنگ زمینه همراستا با معماری غرب، درنظرگیری حس و حیات اجتماعی، خاطره انگیزی و پیوند با محیط و عناصر طبیعی به عنوان عامل اصلی تحول و شکل گیری معماری دوره ی پهلوی اول با محوریت نشانه شناسی تعیین گردیده است. همچنین شکل گیری نشانه ها همانند معماری این دوره از سه عامل اساسی تبعیت می کند که عبارتند از سنت گرایی، غرب گرایی و نظام حکومتی. به عبارتی علاوه بر بهره مندی از پیشینه ی تاریخی در احداث و طراحی بناها، دیدگاه نظام حکومتی و معماران و طراحان اروپایی در تحول و شکل گیری معماری دوره ی پهلوی اول و به تبع آن ایجاد نشانه ها نقش داشته اند.

کلیدواژه ها:

معماری ، نشانه شناسی ، ساختمان های اداری و حکومتی ، پهلوی اول.