ارزیابی و سنجش شاخص های امنیت مکانی در پارک های شهری (مورد مطلعه: کلانشهر تبریز)

پارک های شهری از جمله فضاهای شاخص و عمومی شهرها به شمار می آیند که بهره مندی از آن ها از اولیه ترین حقوق شهروندان محسوب می شود. در این راستا، توجه به دیدگاه کاربران و سطح رضایتمندی آن ها از کیفیت محیطی و برقرای امنیت مکان اهمیت ویژه ای دارد. پژوهش حاضر به دنبال بررسی مولفه امنیت مکانی به عنوان یکی از شاخص های کلیدی کیفیت محیطی در پارک های شهری از منظر کاربران است. عاملی که می تواند تضمین کننده رضایت شهروندان در استفاده از فضاهای عمومی شهری باشد. روش تحقیق پژوهش توصیفی - تحلیلی و از نوع تحلیل عامل اکتشافی است که از طریق توزیع پرسشنامه در پارک های شهر تبریز جمع آوری شده است. نمونه آماری پژوهش شامل ۱۷۰ نفر از کاربران بالای ۲۰ سال پارک ها می باشد. دراین راستا داده های بدست آمده با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ تحلیل و برای پیش بینی سهم هر یک از زیرشاخص ها در رضایتمندی از امنیت، از آزمون رگرسیون چند متغیره بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش حاکی از آن است که همبستگی جزیی نشان دهنده ارتباط معنادار بین عامل امنیت و شاخص های زیبایی شناسی، معنا و تجمیع پذیری است، در حالی که بین امنیت و شاخص های ساختاری- فیزیکی و الگوهای رفتاری ارتباط معناداری مشاهده نشده است. بیشترین میزان ارتباط با عامل تجمیع پذیری گزارش شده است. همچنین، شاخص های مختلف در مولفه امنیت به درجات متفاوتی تاثیرگذار بوده اند. متغیر جنسیت تاثیر معناداری بر میانگین رضایتمندی از امنیت نداشته، اما متغیرهای سن، وضعیت تاهل، سطح تحصیلات و وضعیت شغلی به طور قابل توجهی بر میزان رضایت از امنیت تاثیر گذاشته اند.

کلیدواژه ها:

امنیت ، ترجیحات کاربران ، پارک ، رضایتمندی ، تبریز