تاثیر خالص عوامل محیطی بر سلامت رفتار کارکنان: نقش واسطه ای احساسات (خوشایندی، آرامش و تعلق،...) و اولویت بندی طراحی محیط کار

این پژوهش با هدف تعیین تاثیر خالص و مستقل مولفه های محیط کار بر سلامت رفتار کارکنان، با واسطه گری احساسات ادراک شده، انجام شده است. برای دستیابی به این هدف، از مدل تئوریک محرک-ارگانیسم-پاسخ (S-O-R)، روش افتراق معنایی برای سنجش ابعاد عاطفی، و تحلیل های پیشرفته رگرسیون لجستیک ترتیبی استفاده شده است. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که احساسات خوشایندی/ناخوشایندی (۲.۲۹۷)، آرامش بخش/تشویش آفرین (۲.۲۹۳) و احساس تعلق/بیگانگی (۲.۰۶۰)، قوی ترین سهم خالص را در پیش بینی سلامت رفتار دارند. این یافته بر اولویت سلامت روانی-عاطفی بر نیازهای صرفا عملکردی (مانند تمرکز) یا اجتماعی (صمیمیت) تاکید می کند. عوامل محیطی که قوی ترین محرک های این احساسات هستند عبارتند از اسایش فیزیولوژیک مانند رضایت از حرارت محیط و روشنایی طبیعی به عنوان پیش شرط های حیاتی برای آرامش و خوشایندی و کنترل و قلمرو شامل احساس مالکیت و فضای شخصی کافی برای تقویت تعلق و آرامش که در اولویت طراحی می باشند. تراکم بالا (کاهش فاصله با همکار) به عنوان قوی ترین عامل مخرب و تشویش آفرین شناسایی شد. نتیجه گیری نهایی این است که طراحی موفق برای ارتقای سلامت رفتار، باید بر تامین آسایش های فیزیولوژیک پایه و تقویت کنترل و حریم شخصی کارکنان متمرکز شود.

کلیدواژه ها:

سلامت رفتار کارکنان ، کیفیت محیط داخلی ، افتراق معنایی ، مدل s-o-r ، فضای اداری