تحلیل عوامل موثر بر وندالیسم در فضاهای عمومی منطقه یک شهر اهواز

این پژوهش با هدف بررسی نقش عوامل موثر بر روحیه تخریب گرایی در فضاهای عمومی شهر اهواز انجام شد. از نظر هدف، نظری کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی تحلیلی است. جامعه آماری ساکنان ۲۵ تا ۶۵ سال منطقه یک اهواز (۷۷۸۷۶ نفر) و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۳۸۰ نفر محاسبه گردید. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و Excel انجام شد. یافته ها حاکی از آن است که ضعف نظارت رسمی و به ویژه نظارت خودجوش اجتماعی (مانند کنترل همسایگی و حس حضور جمعی) به طور معناداری با افزایش رفتارهای تخریب گرایانه مرتبط است. همچنین، ناهماهنگی بصری و عدم انسجام طراحی عناصر شهری، رابطه آماری معناداری با تشدید وندالیسم دارد. محیط های شهری بی نظم و فاقد مراقبت، حس «مالکیت مشترک» و «ارزش گذاری» را تضعیف کرده و به عنوان کاتالیزور رفتارهای ضداجتماعی عمل می کنند.روحیه تخریب گرایی در منطقه ۱ اهواز پدیده ای چندبعدی است که ریشه در عوامل اجتماعی (کاهش نظارت و پیوندهای محلی) و کالبدی (ناهماهنگی بصری) دارد. این نتایج با «تئوری پنجره های شکسته» همخوان است؛ محیط های ناکارآمد، سیگنال عدم کنترل به کنشگران مخرب ارسال می کنند. راهکار پیشنهادی، رویکرد ترکیبی است: تقویت مشارکت و مراقبت جمعی همزمان با بهبود کیفیت و انسجام طراحی شهری از طریق برنامه ریزی مداوم.

کلیدواژه ها:

تخریب گرایی ، فضای عمومی ، شهر اهواز ، منطقه یک