دوراهی های اخلاقی رازداری در مددکاری اجتماعی بالینی: گونه شناسی و راهبردهای مواجهه

رازداری و محرمانگی از ارکان بنیادین رابطه مددکار اجتماعی و مددجو و از اصول محوری در اسناد اخلاقی این حرفه به شمار می آید . با این حال، شواهد میدانی حاکی از آن است که همین اصل مسلم، در عمل یکی از مهم ترین خاستگاه های بروز دوراهی های پیچیده اخلاقی است؛ به ویژه در موقعیت هایی که حفظ اسرار مددجو با پیشگیری از آسیب جدی به خود او یا دیگران، الزامات قانونی و قضایی، پاسخ گویی سازمانی یا حقوق اشخاص ثالث در تعارض قرار می گیرد . پژوهش حاضر با روش اسنادی تحلیلی و رویکردی تطبیقی، ضمن بهره گیری از دستاوردهای معاصر «اخلاق مددکاری اجتماعی» در پی پاسخ گویی به این پرسش است که صورت های اصلی بروز دوراهی های اخلاقی برای مددکاران اجتماعی در فعالیت های بالینی از ناحیه رازداری و محرمانگی حرفه ای چیست و راهکارهای مواجهه با این دوراهی ها کدام است؟ بدین منظور، پس از تبیین مبانی نظری رازداری و دوراهی اخلاقی، چهار پرونده موردی به عنوان نمونه های شاخص دوراهی های اخلاقی رازداری در مددکاری اجتماعی گزارش و تحلیل می گردد . در ادامه، سه شیوه قیاس گرایی، استقرا گرایی و اصل گرایی اخلاقی در مواجهه با این دوراهی ها به آزمون گذاشته می شود و در پایان، گونه شناسی هشت گانه و الگویی مرحله مند برای تصمیم گیری اخلاقی مددکاران اجتماعی در این دوراهی ها پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

مددکاری اجتماعی ، اخلاق حرفه ای ، رازداری ، محرمانگی ، دوراهی اخلاقی ، تصمیم گیری اخلاقی .