تحلیل حقوقی اساسنامه سازمان هواپیمایی کشوری ایران؛ ظرفیت های موجود تا الزامات بازنگری
سال انتشار: 784
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: انگلیسی
مشاهده: 56
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CSJLP-8-2_005
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
چکیده مقاله:
اساسنامه سازمان هواپیمایی کشوری بعد از قانون هواپیمایی کشوری مصوب ۱۳۲۸و اصلاحات بعدی آن، مبنای حقوقی برای نهاد و ساختار سازمان هواپیمایی کشوری ایران به شمار رفته و چارچوب اصلی تنظیم گری، نظارت و سیاست گذاری در صنعت هوانوردی را تعیین می نماید. به رغم ظرفیت های نهفته در این سند از جمله اختیارات قانونی گسترده مرتبط با سازمان هواپیمایی کشوری، گویی الزامات ناشی از اسناد و کنوانسیون های بین المللی و تغییرات و پویایی صنعت هوانوردی، احتمال بازنگری در این سند را اجتناب ناپذیر ساخته است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی- انتقادی، ضمن شناسایی ظرفیت های موجود اساسنامه، به تبیین خلاها و چالش های حقوقی و نهادی آن پرداخته و نشان می دهد که عدم انطباق برخی مفاد با اصول تنظیم گری، پاسخگویی و کارآمدی اساسنامه را با محدودیت مواجه ساخته است. یافته ها حاکی از آن است که بازنگری و اصلاح ساختاری اساسنامه موصوف، در راستای ارتقای شفافیت، پاسخگویی، انطباق با استانداردهای بین المللی و تقویت ابزارهای حکمرانی، ضرورتی اساسی برای ارتقای جایگاه سازمان هواپیمایی کشوری در صنعت هوانوردی کشوری و تضمین ایمنی و کارآمدی شبکه هوانوردی کشوری به شمار می آید. اساسنامه سازمان هواپیمایی کشوری بعد از قانون هواپیمایی کشوری مصوب ۱۳۲۸و اصلاحات بعدی آن، مبنای حقوقی برای نهاد و ساختار سازمان هواپیمایی کشوری ایران به شمار رفته و چارچوب اصلی تنظیم گری، نظارت و سیاست گذاری در صنعت هوانوردی را تعیین می نماید. به رغم ظرفیت های نهفته در این سند از جمله اختیارات قانونی گسترده مرتبط با سازمان هواپیمایی کشوری، گویی الزامات ناشی از اسناد و کنوانسیون های بین المللی و تغییرات و پویایی صنعت هوانوردی، احتمال بازنگری در این سند را اجتناب ناپذیر ساخته است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی- انتقادی، ضمن شناسایی ظرفیت های موجود اساسنامه، به تبیین خلاها و چالش های حقوقی و نهادی آن پرداخته و نشان می دهد که عدم انطباق برخی مفاد با اصول تنظیم گری، پاسخگویی و کارآمدی اساسنامه را با محدودیت مواجه ساخته است. یافته ها حاکی از آن است که بازنگری و اصلاح ساختاری اساسنامه موصوف، در راستای ارتقای شفافیت، پاسخگویی، انطباق با استانداردهای بین المللی و تقویت ابزارهای حکمرانی، ضرورتی اساسی برای ارتقای جایگاه سازمان هواپیمایی کشوری در صنعت هوانوردی کشوری و تضمین ایمنی و کارآمدی شبکه هوانوردی کشوری به شمار می آید.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :