طراحی الگوی هویتی و تاریخی ورزش های بومی، ملی و آیینی

هدف: هدف این پژوهش طراحی الگوی هویتی و تاریخی ورزش های بومی، ملی و آیینی بود.روش شناسی: روش پژوهش حاضر کیفی و از نوع اکتشافی بود. جامعه آماری شامل متخصصین ورزش بومی محلی دارای سابقه تدریس دانشگاهی یا فعالان حوزه ورزش همگانی، صاحب نظران و صاحب منصبان ورزش، سیاستگذاران و مشاوران ورزشی بودند. روش نمونه گیری به صورت نمونه گیری غیراحتمالی، با انتخاب هدفمند و با حداکثر تنوع یا ناهمگونی بود. اندازه نمونه با استفاده از روش اشباع نظری برابر با ۲۵ نفر بود. ابزار جمع آوری اطلاعات، مصاحبه باز بود و بر مبنای سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. جهت سنجش روایی از معیارهای درگیری طولانی مدت، مشاهده پایدار، بازرسی مجدد مسیر کسب اطلاعات، چک کردن، مثلث سازی، مقایسه مستمر ؛ برای محاسبه پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد که پایایی بین کدگذاران برای مصاحبه های انجام گرفته در این پژوهش معادل ۸۸ درصد بود.یافته ها: بر اساس یافته ها عوامل علی شامل هویت مذهبی و هویت اجتماعی؛ عوامل زمینه ای شامل زیرساختی و برنامه ریزی؛ عوامله مداخله گر شامل مشارکت و حمایت؛ پدیده محوری شامل هویت یابی در ورزش آیینی و ملی؛ راهبردها شامل اجرایی و ساختاری؛ پیامدها شامل کارکردهای اجتماعی و فرهنگی بود.نتیجه گیری: این پژوهش با رویکرد کیفی به شناسایی مفاهیم هویتی و تاریخی ورزش های بومی، ملی و آیینی انجام شده و مدلی برای تبیین الگوی هویتی و تاریخی ورزش بومی و آیینی، در قالب یک نظریه ارائه نموده است که از طریق آن می توان ورزش بومی و آیینی را به خوبی تفسیر و تبیین کرد. لذا پیششنهاد می شود در راستای بهبود مولفه های هویتی و تاریخی ورزش های بومی، محلی و آیینی به اصول اجتماعی و فرهنگی توجه شود و بسترهای لازم برای هویت یابی و انتقال فرهنگ فراهم شود.

کلیدواژه ها:

هویت یابی ، انتقال فرهنگ ، کارکرد اجتماعی ، ورزش