مکان یابی و الویت بندی پهنه های گردشگری در سواحل مکران با تاکید بر توسعه پایدار منطقه ای

سواحل مکران به دلیل موقعیت راهبردی و ظرفیت های ژئوپلیتیکی و اکولوژیکی، یکی از مهم ترین مناطق در اسناد توسعه ایران است، اما تاکنون جایگاه مناسبی در سلسله مراتب مقاصد گردشگری ملی و بین المللی نیافته است. هدف پژوهش، شناسایی و مکان یابی پهنه ها/نقاط مستعد گردشگری در این سواحل و اولویت بندی آن ها با استفاده از مدل های تصمیم گیری چندمعیاره و GIS است. در این تحقیق که رویکردی توصیفی–تحلیلی دارد، معیارهای طبیعی–محیطی، انسانی–اجتماعی و زیرساختی–اقتصادی استخراج و با روش های AHP و آنتروپی شانون وزن دهی شد. سپس با مدل WLC و تلفیق لایه های اطلاعاتی در محیط GIS، نقشه مناسب سازی گردشگری تهیه گردید. نتایج نشان داد سواحل مکران از نظر ظرفیت گردشگری دارای تنوع و پراکندگی قابل توجهی است و در محدوده مطالعه ۲۶ نقطه دارای پتانسیل شناسایی و ارزیابی شد. طبق نتایج اولویت بندی، نقاطی مانند تاناکورا و اسکله کنارک، اسکله رمین، درخت انجیر معابد و بوم گردی ترنج در زمره کانون های با اولویت بالا قرار گرفتند. پژوهش همچنین نتیجه می گیرد که ترکیب رویکردهای AHP، آنتروپی و GIS می تواند به شناسایی دقیق تر ظرفیت های گردشگری کمک کند و چارچوبی علمی برای برنامه ریزی و توسعه پایدار این منطقه ارائه می دهد؛ هرچند تحقق آن نیازمند برنامه ریزی دقیق، مدیریت یکپارچه و توجه به حفاظت محیط زیست است.

کلیدواژه ها:

گردشگری ساحلی ، مکان یابی گردشگری ، سواحل مکران ، تحلیل فضایی ، سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS)