سنجش نقش طراحی منظر تاب آور شهری در بهره وری انرژی پارک های فناوری؛ مطالعه موردی: پارک علم و فناوری تبریز

هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر طراحی منظر تاب آور بر رفتار بهره وری انرژی کاربران با توجه به نقش میانجی ادراک تاب آوری در پارک علم و فناوری تبریز است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری است. داده ها از طریق پرسشنامه گردآوری و با استفاده از روش حداقل مربعات جزئی تحلیل شدند. برای ارزیابی روایی و پایایی ابزار پژوهش از شاخص هایی مانند آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی و میانگین واریانس استخراج شده استفاده شد و روابط میان متغیرها در قالب مدل ساختاری مورد آزمون قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که طراحی منظر تاب آور تاثیر مثبت و معناداری بر ادراک تاب آوری کاربران دارد (β ۶۴/۰ ، t ۴۵/۱۱). همچنین ادراک تاب آوری تاثیر مثبت و معناداری بر رفتار بهره وری انرژی دارد (β ۰/۴۸ ، t ۸/۲۳). نتایج همچنین نشان داد طراحی منظر تاب آور به طور مستقیم بر رفتار بهره وری انرژی اثرگذار است (β ۳۵/۰ ، t ۷۲/۵). علاوه بر این، اثر غیرمستقیم طراحی منظر بر رفتار بهره وری انرژی از طریق ادراک تاب آوری برابر با ۳۱/۰ و اثر کل آن برابر با ۰/۶۶ برآورد شد که بیانگر نقش میانجی ادراک تاب آوری در این رابطه است. در مجموع نتایج پژوهش نشان می دهد که طراحی منظر تاب آور می تواند به عنوان ابزاری موثر در ارتقای ادراک محیطی کاربران و شکل دهی به رفتارهای انرژی کارآمد در پارک های علم و فناوری عمل کند و توجه به کیفیت طراحی محیطی در کنار راهکارهای فناورانه می تواند به توسعه پایدار این فضاها کمک کند.

کلیدواژه ها:

طراحی منظر تاب آور ، ادراک تاب آوری ، بهره وری انرژی ، پارک علم و فناوری ، رفتار کاربران