تحلیل ساختاری پیشران های کلیدی شکل دهنده آینده گردشگری ساحلی پایدار مطالعه موردی سلمان شهر

گردشگری ساحلی به عنوان یکی از مهم ترین اشکال گردشگری، نقش قابل توجهی در توسعه اقتصادی، اجتماعی و فضایی مناطق ساحلی ایفا می کند. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش را ساکنان بومی شهر سلمان شهر، مسئولان مرتبط و گردشگران تشکیل می دهند. داده های مورد نیاز از طریق پرسشنامه گردآوری شده و برای تحلیل آن ها از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری t و رگرسیون استفاده شده است. نتایج آزمون پیرسون در بررسی چهار فرضیه اصلی پژوهش نشان می دهد که میان تمامی ساختارهای مورد بررسی و رشد و توسعه گردشگری ساحلی رابطه ای معنادار وجود دارد. بر اساس دیدگاه پاسخ دهندگان، در میان ابعاد مختلف گردشگری ساحلی، ساختار اجتماعی–فرهنگی با میانگین ۳.۷۵ بیشترین نقش را در توسعه پایدار گردشگری ساحلی ایفا می کند. پس از آن، ساختار اقتصادی با میانگین ۳.۲۵ در رتبه دوم قرار دارد و ساختار نهادی با میانگین ۱.۸۴ و ساختار محیطی با میانگین ۱.۱۶ به ترتیب در رتبه های سوم و چهارم اهمیت قرار می گیرند. این نتایج بیانگر آن است که وضعیت گردشگری ساحلی پایدار در منطقه مورد مطالعه، به ویژه در ابعاد محیطی و نهادی، با چالش هایی مواجه است. همچنین نتایج تحلیل ساختاری با استفاده از نرم افزار Micmac نشان می دهد که ساختار محیط انسانی در مقایسه با ساختارهای محیط طبیعی و اقتصادی بیشترین تاثیر را بر آینده توسعه گردشگری ساحلی شهر سلمان شهر دارد.

کلیدواژه ها:

گردشگری ساحلی پایدار ، پیشران های راهبردی ، آینده پژوهی گردشگری ، شهر سلمان شهر