چارچوبی سیاستی برای تنظیم نرخ خدمات شرکت های اعتبارسنجی: یک مدل تجربی

با توجه به گسترش فعالیت شرکت های اعتبارسنجی و تنوع خدمات آنان، مطابق با قانون گزارش دهی منصفانه اعتبار (FCRA)، ضرورت وجود چارچوبی مشخص برای تعیین نرخ منصفانه خدمات، به ویژه در حوزه هایی که با مصرف کننده نهایی در ارتباط اند، بیش از پیش احساس می شود. با تصویب قانون تامین مالی تولید و زیرساخت ها و ابلاغ آیین نامه نحوه تاسیس و فعالیت شرکت های اعتبارسنجی، ساختار دولایه ای برای فعالیت این شرکت ها شکل گرفته است؛ شرکت های اعتبارسنجی نوع یک با دسترسی به داده های حاکمیتی و ملی، گزارش ها و امتیازهای اعتباری ملی تولید می کنند، در حالی که شرکت های اعتبارسنجی نوع دو با اتکا به داده های مکمل غیردولتی، مانند اطلاعات فین تک ها، اپراتورها، صندوق های پژوهش و فناوری و سایر نهادهای مالی، به ارزیابی های اختصاصی و خدمات مکمل می پردازند. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مدل سازی تجربی انجام شده است. در مدل پیشنهادی، نرخ پایه خدمات از طریق سرشکن سازی هزینه های واقعی شرکت ها (شامل هزینه های انسانی، فنی، زیرساختی و فرهنگی) و با لحاظ حاشیه سود ۳۰ درصدی استخراج گردیده و اثر به کارگیری اطلاعات مکمل بر نرخ نهایی لحاظ شد. مدل ارائه شده، امکان محاسبه نرخ های منصفانه برای سه خدمت اصلی شامل گزارش اعتباری، امتیاز اعتباری و مشاوره بهبود اعتبار را فراهم می کند. مدل طراحی شده می تواند به عنوان ابزاری برای نهادهای تنظیم گر مالی و اعتباری مورد استفاده قرار گیرد تا ضمن ایجاد توازن میان پایداری اقتصادی شرکت های اعتبارسنجی و حمایت از حقوق مصرف کنندگان، به شفافیت و انسجام در نظام قیمت گذاری خدمات اعتبارسنجی کمک نماید.

کلیدواژه ها:

اطلاعات مکمل ، امتیاز اعتباری ، شرکت های اعتبارسنجی ، گزارش اعتباری ، مشاوره بهبود اعتبار مشتریان ، نرخ کارمزد