نقش هماهنگ ارکان مدرسه در به کارگیری هوش مصنوعی برای بهبود سلامت روانی و آموزشی نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش هماهنگی میان ارکان چهارگانه مدرسه (راهبری، آموزشی، پرورشی و اجرایی) در به کارگیری موثر هوش مصنوعی برای ارتقای همزمان سلامت روانی و آموزشی دانش آموزان مقطع متوسطه انجام شده است. روش پژوهش، تحلیلی-استنباطی با رویکرد مرور نظام مند منابع داخلی و خارجی طی سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی به تنهایی نمی تواند مشکل ازهم گسیختگی کارکردی میان ساحت های مختلف مدرسه را حل کند؛ بلکه در غیاب هماهنگی ارکان، این فناوری حتی ممکن است پیام های متناقض تربیتی را تشدید نماید. الگوی پیشنهادی این مقاله بر سه اصل «اشتراک داده ها»، «تصمیم گیری جمعی بر اساس خروجی هوش مصنوعی» و «تقسیم کار تخصصی درون چارچوب مشارکتی» استوار است. نتیجه آنکه مدارس متوسطه برای بهره مندی از ظرفیت های هوش مصنوعی در شناسایی زودهنگام اختلالات روانی و افت تحصیلی، ناگزیر از بازطراحی ساختار ارتباطی میان ارکان خود هستند

کلیدواژه ها:

هماهنگی ارکان مدرسه ، هوش مصنوعی ، سلامت روانی نوجوانان ، سلامت آموزشی ، مقطع متوسطه ، تصمیم گیری جمعی