ارزیابی تاثیر مداخلات متقاعدسازی مبتنی بر یادگیری مشاهده ای بر کاهش افسردگی والدین و دانش آموزان پشت کنکور

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 131

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CASEP02_2933

تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405

چکیده مقاله:

هدف: افسردگی یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در میان دانش آموزان پشت کنکور و والدین آنان است که می تواند بر سلامت روان، روابط خانوادگی و عملکرد تحصیلی تاثیر منفی بگذارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی مداخلات متقاعدسازی مبتنی بر یادگیری مشاهده ای برای والدین بر کاهش افسردگی مادران و دختران دانش آموز پشت کنکور انجام شد.روش: پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل مادران و دختران دانش آموز پشت کنکور شهر ... در سال ... بود که ۳۰ خانواده به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی چند جلسه تحت آموزش متقاعدسازی مبتنی بر یادگیری مشاهده ای قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. داده ها با استفاده از پرسشنامه افسردگی جمع آوری و به کمک تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: نتایج نشان داد که پس از کنترل نمرات پیش آزمون، بین گروه های آزمایش و کنترل در افسردگی تفاوت معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰>P). میانگین نمرات افسردگی در گروه آزمایش مادران از ۳۱/۰۶ به ۱۵/۳۳ و در دختران از ۳۲/۲۶ به ۱۳/۰۶ کاهش یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییرات اندکی مشاهده شد. همچنین نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که مداخله در کاهش افسردگی دختران با اندازه اثر نسبتا بالا (۴۵۵/۰=η²) و در مادران نیز به طور معنادار (۱۲۷/۰=η²) اثربخش بوده است.نتیجه گیری: آموزش متقاعدسازی مبتنی بر یادگیری مشاهده ای با ارتقای مهارت های ارتباطی، اصلاح نگرش والدین، افزایش حمایت عاطفی و ایجاد الگوهای سازگارانه در خانواده، می تواند به کاهش افسردگی مادران و دختران دانش آموزان پشت کنکور کمک کند. بنابراین، استفاده از این رویکرد در برنامه های مشاوره خانواده، مدارس و مراکز آمادگی کنکور به عنوان یک مداخله خانواده محور توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

سیده ناهید حسینی تیزابی

کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، روان شناسی، موسسه آموزش عالی فیض الاسلام، خمینی شهر، ایران.

سمیه آقامحمدی

استادیار روان شناسی، روان شناسی، موسسه آموزش عالی فیض الاسلام، خمینی شهر، ایران.