تحلیل تاثیر ذهنیت کارآفرینانه بر عملکرد زیست محیطی با نقش میانجی نوآوری سبز و اقدامات منابع انسانی سبز

افزایش فشارهای زیست محیطی و الزامات توسعه پایدار، سازمان ها را ناگزیر ساخته است تا به دنبال رویکردهای نوین مدیریتی برای بهبود عملکرد زیست محیطی خود باشند. در این میان، ذهنیت کارآفرینانه به عنوان یک قابلیت راهبردی می تواند نقش مهمی در تقویت رفتارهای سبز سازمانی ایفا کند. هدف پژوهش حاضر، تحلیل تاثیر ذهنیت کارآفرینانه بر عملکرد زیست محیطی با تاکید بر نقش میانجی نوآوری سبز و اقدامات منابع انسانی سبز بود. روش تحقیق، توصیفی- همبستگی و گردآوری داده ها به صورت میدانی بود. جامعه آماری شامل مدیران شرکت های کوچک و متوسط فعال در صنعت غذایی مستقر در شهرک صنعتی طوس مشهد به تعداد ۲۴۰ نفر بودند که بر اساس فرمول کوکران، ۱۴۸ نفر به عنوان نمونه و به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. روایی و پایایی پرسش نامه ها حاکی از آن بوده که ابزارهای اندازه گیری از روایی و پایایی مناسب برخوردار است. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه نوآوری سبز کومار و رادریجس (۲۰۲۰)، عملکرد زیست محیطی لی و اولاشینده ویلیامز (۲۰۲۴) ، ذهنیت کارآفرینانه هندایاتی و همکاران (۲۰۲۰) و اقدامات منابع انسانی سبز آفدزی و همکاران (۲۰۲۱) استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها از رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها نشان داد که ذهنیت کارآفرینانه تاثیر مثبت و معناداری بر عملکرد زیست محیطی دارد. همچنین، نتایج مدل ساختاری حاکی از آن بود که نوآوری سبز و اقدامات منابع انسانی سبز به صورت معنادار نقش میانجی در این رابطه ایفا می کنند و قدرت تبیین مدل در سطح مطلوبی قرار دارد. در مجموع، نتایج پژوهش نشان داد که تقویت ذهنیت کارآفرینانه از طریق سازوکارهای مدیریتی و نوآورانه سبز، می تواند به بهبود پایدار عملکرد زیست محیطی سازمان ها منجر شود.

کلیدواژه ها:

ذهنیت کارآفرینانه ، عملکرد زیست محیطی ، اقدامات منابع انسانی سبز ، نوآوری سبز