چارچوب بندی ساختار هیئت مدیره پلکانی در شکستن سنگربندی حاکمیتی

مطالعه حاضر در پی ارائه چارچوب پارادایمی از شناخت علل تا پیامدهای ایجاد ساختار هیئت مدیره پلکانی در شکستن سنگربندی حاکمیتی بود. ماهیت روش شناسی این مطالعه ترکیبی است، بطوریکه در بخش کیفی ابتدا از طریق رویکرد اشتراوس و کوربین (۱۹۹۸) در نظریه داده بنیاد، تلاش شد تا طی مصاحبه های صورت گرفته و کدگذاری های سه مرحله ای، ابعاد قابل پدیداری در پنج بعد الگوی پارادایمی شناسایی شوند. سپس باهدف بسط معیارهای شناسایی شده به بستر شرکت های بازار سرمایه جهت اطمینان از قابلیت پیاده سازی الگوی ارائه شده، از دو مبنای تحلیل بارعاملی اکتشافی و بارعاملی تاییدی بهره برده شد. یافته های پژوهش در بخش کیفی طی ۱۲ مصاحبه صورت گرفت، حکایت از شناسایی ۶۰ مضمون گزاره ای؛ ۱۲ مولفه محوری و ۶ مقوله ساختاری دارد که در نهایت منتج به ارائه الگوی پارادایمی پژوهش گردید. به علاوه در بخش کمی نیز قابلیت تعمیم پذیری ابعاد برآمده از بخش کیفی از طریق برازش مطلوبیت ساختاری رپ پی ال اس در فرآیند حداقل مربعات جزئی (PLS) تایید شد. یافته های پژوهش نشان داد، با اجرای ساختاربندی های هیئت مدیره به صورت پلکانی در بورس اوراق بهادار، می توان انتظار داشت تعارض های ناشی از سنگربندی های حاکمیتی شرکت های بازار سرمایه تقلیل یابد، چراکه سنگربندی حاکمیتی به دلیل انحصارگرایی های صاحبان قدرت در راس هرم ساختاری شرکت ها می تواند بدون وجود محدودیت هایی در انتصاب اعضای هیئت مدیره، به بروز فساد و تحریف های مالی در سطح بازار سرمایه منتج گردد.

کلیدواژه ها:

هیئت مدیره پلکانی ، سنگربندی حاکمیتی ، مشروعیت نظارت های راهبری ، نظام راهبری شرکتی ، دوره تصدی هیئت مدیره