مدل ساختاری اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان بر اساس هویت اجتماعی و تحصیلی: نقش میانجی هوش هیجانی

پژوهش حاضر با هدف تعیین الگوی ساختاری اهمال کاری تحصیلی بر پایه هویت اجتماعی و هویت تحصیلی با نقش میانجی هوش هیجانی در میان دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش نیز از نوع توصیفی همبستگی و مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری (SEM) است. جامعه آماری شامل همه دانش آموزان دختر و پسر رشته علوم انسانی دوره متوسطه دوم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ بود که تعداد ۲۶۰ نفر از این جامعه به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای و بر اساس اصول جدول تاباکنیک و فیدل انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی تاکمن(۱۹۹۱)، پرسشنامه هویت اجتماعی صفارنیا و روشن(۲۰۱۱)، پرسشنامه هویت تحصیلی واز و ایزاکسون(۲۰۰۸) و پرسشنامه هوش هیجانی برادبری و گریوز(۲۰۰۵) بوده است. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. نتایج نشان داد که هویت اجتماعی و هویت تحصیلی هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم از طریق هوش هیجانی بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان تاثیر معنادار دارند(p<۰.۰۱). همچنین مشخص شد که سطوح بالاتر هویت اجتماعی و تحصیلی و هوش هیجانی با میزان کمتری از اهمال کاری تحصیلی همراه است. این یافته ها بر ضرورت تقویت هویت اجتماعی، هویت تحصیلی و مولفه های هوش هیجانی در برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی تاکید و پیشنهاد می کنند که افزایش این متغیرها می تواند به کاهش اهمال کاری تحصیلی در دانش آموزان بیانجامد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: اهمال کاری تحصیلی ، هویت اجتماعی ، هویت تحصیلی ، هوش هیجانی ، دانش آموزان متوسطه دوم ، دانش آموزان دختر