طراحی، ساخت و ارزیابی سیستم هوشمند کنترل جوندگان با تزریق خودکار
محل انتشار: فصلنامه سلامت و محیط زیست، دوره: 19، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 77
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJHE-19-1_007
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1405
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: استفاده از سموم، رایج ترین روش مبارزه با موش است. اما آلودگی های زیستی متعاقب آن و نیز عدم موفقیت در درازمدت، چالش های پیش رو هستند. مطالعه حاضر با هدف ساخت تله موش هوشمند با تزریق ماده شیمیایی و دوست دار محیط زیست انجام شده است.
روش بررسی: با انجام مطالعاتی در خصوص طول، وزن و خصوصیات رفتاری انواع موش ها، طراحی اولیه دستگاه انجام شد. با استفاده از اسانس گردو و فندق، موش به سمت تونل مرگ هدایت و به صورت خودکار ماده شیمیایی مورد نظر به قفسه سینه موش تزریق شد. ابتدا با موش آزمایشگاهی و سپس با نمونه وحشی مورد آزمایش قرار گرفت و در هر مرحله اشکالات طراحی بررسی و مرتفع گردید. تحلیل داده ها با آزمون کای اسکور انجام شد.
یافته ها: پارامترهای طراحی در هر قسمت به شرح زیر بدست آمد. در بخش کشندگی، از بین دو ماده نمک طعام و EDTA (Ethylene Diamine Tetra Acetic acid)، ماده EDTA با حجم mL ۲ با ۹۷ درصد موفقیت در کشندگی (فاصله اطمینان ۹۵ درصد، ۸۸-۹۹) نتایج مطلوبی داشت. همچنین تزریق این ماده در فاصله cm ۸ از پوزه و با زمان اثر s۲۰ تایید شد. در بخش جلب کنندگی بین دو اسانس گردو و فندق، گردو با امتیاز ۹۳ درصد جلب کنندگی (فاصله اطمینان ۹۸-۸۴) انتخاب گردید.
نتیجه گیری: کارایی این دستگاه در شرایط عملی یک انبار مواد غذایی و دارویی، موید امکان مطالعه بیشتر برای بهبود این روش برای مبارزه با موش است. با توجه به سهولت کار با این دستگاه و عدم ورود مواد سمی به محیط زیست، این روش به عنوان راهکاری موثر در کنترل جمعیت موش ها در شرایط انبار قابل توصیه است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مجتبی خطیبی
Department of Environmental Engineering, Faculty of Engineering, Mehr Alborz University, Tehran, Iran
قربانعلی دزواره
Department of Environmental Engineering, Faculty of Engineering, Mehr Alborz University, Tehran, Iran
علیرضا علیزاده مقدم ماسوله
Department of Embryology, Reproductive Biomedicine Research Center, Royan Institute for Reproductive Biomedicine, ACECR, Tehran, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :