تحلیل مقایسه ای کارایی فرایندهای تصفیه فاضلاب در صنایع آبکاری نیکل-کروم و روی در حذف آلاینده ها

زمینه و هدف: رشد شتابان فعالیت های صنعتی و شهری در دهه های اخیر باعث افزایش استفاده از فرآیندهای آبکاری و تولید فاضلاب های حاوی فلزات سنگین و ترکیبات سمی نظیر سیانید و فنول شده است. آلاینده هایی که می توانند مخاطرات قابل توجهی برای سلامت انسان و محیط زیست ایجاد کنند. این مطالعه با هدف ارزیابی کمی و کیفی فاضلاب صنایع آبکاری و سنجش انطباق آن با استانداردهای تخلیه، به دنبال ارائه مبنایی برای بهبود مدیریت پساب و کاهش پیامدهای محیط زیستی است. روش بررسی: این مطالعه به صورت مقطعی در دو کارگاه آبکاری نیکل – کروم و روی مجهز به سیستم تصفیه داخلی در استان تهران انجام شد. پس از بررسی فرآیندهای آبکاری و واحدهای تصفیه، نمونه برداری به صورت لحظه ای در دو نوبت از فاضلاب خام و پساب خروجی صورت گرفت، به گونه ای که در هر نوبت ۶ نمونه و در مجموع ۱۲ نمونه جمع آوری گردید.  خصوصیات فیزیکی و شیمیایی اندازه گیری و کارایی سیستم ها در حذف آلاینده ها ارزیابی شد. یافته ها: یافته های حاصل از آنالیز نشان داد که در پساب واحد ۱ مقادیر CODو فلز نیکل و در پساب واحد ۲ مقدار فلز روی بالاتر از حدود مجاز تعیین شده قرار داشتند. سیستم تصفیه در واحد آبکاری نیکل – کروم بیشترین راندمان حذف را برای کروم (۱۰۰ درصد) و همچنین برای روی، فسفات و نیکل (۹۹-۹۴ درصد) نشان داد، در حالی که راندمان حذف COD و TSS به ترتیب ۴۵ و ۶۹ درصد برآورد شد. در واحد آبکاری روی، راندمان حذف نیکل، روی، COD و فسفات در حدود ۹۸ تا ۹۹ درصد بود، در حالی که کمترین کارایی حذف مربوط به سیانید (۵۰ درصد) و مس (۳۳ درصد) گزارش گردید. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان داد که مقادیر برخی پارامترهای پساب خروجی واحدها فراتر از حدود مجاز تعیین شده در استانداردهای سازمان حفاظت محیط زیست ایران بوده و این امر ضرورت ارتقای فرآیندهای تصفیه و بهبود مدیریت پساب را به طور جدی نشان می دهد.

کلیدواژه ها:

Industrial wastewater ، Electroplating ، Treatment efficiency ، Heavy metals ، فاضلاب صنعتی ، آبکاری ، کارایی تصفیه ، فلزات سنگین