ویژگی های بالینی، عوامل خطر و پیامد بالینی بیماران بستری با باکتریمی استنوتروفوموناس مالتوفیلیا در بیمارستان امام رضا مشهد در سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۱

مقدمه و هدف:   استنوتروفوموناس مالتوفیلیا، باسیل گرم منفی فرصت طلب و به صورت سرشتی مقاوم به چند دارو، پاتوژنی نوپدید و مرگبار در محیط های بیمارستانی است. این مطالعه با هدف بررسی ویژگی های اپیدمیولوژیک، بالینی، عوامل خطر و پیامد بیماران مبتلا به باکتریمی ناشی از این باکتری در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد (۱۴۰۰–۱۴۰۱) انجام شد.مواد و روشها: در این مطالعه گذشته نگر، اطلاعات دموگرافیک، بیماری های زمینه ای، یافته های بالینی، الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی و پیامد نهایی ۱۰۰ بیمار با کشت خون مثبت استنوتروفوموناس مالتوفیلیا استخراج و با استفاده از نرم افزار SPSS  نسخه ۲۶ آنالیز شد. برای تحلیل آماری از آزمون های Chi-square، Fisher exact، t-test و Mann–Whitney استفاده شد (سطح معناداریp<۰۰۵ ).یافته ها: میانگین سن بیماران ۱۸/۸۹±۵۰/۷۸سال بود و ۵۷ نفر (۵۷ درصد) مرد بودند. شایع ترین بیماریهای زمینه ای دیابت، بدخیمی، زخم مزمن و بیماری کلیوی به ترتیب در ۲۸ (۲۸ درصد)، ۱۹ (۱۹ درصد)، ۱۸ (۱۸ درصد) و ۱۵ بیمار (۱۵ درصد) بود. تب و لکوسیتوز (۴۵ درصد) از یافته های رایج بالینی بود. بیشترین حساسیت آنتی بیوتیکی به فلوروکینولون ها (۶۷ درصد) و سولفونامیدها (۴۴ درصد) و بیشترین مقاومت به سفالوسپورین ها و کارباپنم ها بود. نرخ مرگ ۱۲/۲ درصد بود. پیوند عضو (p=۰.۰۲۷) تاکی پنه (p=۰.۰۰۲) و ترومبوسیتوپنی (p=۰.۰۰۷) با افزایش خطر مرگ همراه بودند.نتیجه گیری: باکتریمی استنوتروفوموناس مالتوفیلیا عمدتا در بیماران با عوامل زمینه ای رخ داده و با مرگ ومیر قابل توجهی همراه است. مقاومت گسترده نسبت به بتالاکتام ها و کارباپنم ها و حساسیت نسبی به فلوروکینولون ها و کوتریموکسازول تایید شد. لذا استفاده منطقی از آنتی بیوتیک ها و شناسایی زودهنگام بیماران پرخطر برای بهبود پیامد بالینی ضروری است.

کلیدواژه ها:

استنوتروفوموناس مالتوفیلیا ، باکتریمی ، پیامد بالینی