ارزیابی تجویز منطقی پنتوپرازول خوراکی و وریدی در پیشگیری از خونریزی مخاطی مرتبط با استرس در بیماران بستری بخش هماتولوژی–انکولوژی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد: یک مطالعه مقطعی

مقدمه و هدف: با توجه به شیوع بالای تجویز مهارکننده های پمپ پروتون در بیماران بستری و اهمیت پیشگیری از خونریزی مخاطی مرتبط با استرس، این مطالعه با هدف ارزیابی تجویز منطقی پنتوپرازول به صورت خوراکی و وریدی در بیماران بستری بخش هماتولوژی–انکولوژی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد.مواد و روشها: این مطالعه به صورت مقطعی–مشاهده ای طی یک دوره شش ماهه در بخش هماتولوژی–انکولوژی بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد. تمامی بیماران بستری در این بخش، صرف نظر از اینکه پنتوپرازول برای آن ها تجویز شده بود یا خیر، از نظر وجود اندیکاسیون های بالینی این دارو مورد ارزیابی قرار گرفتند.یافته ها: در مجموع ۲۰۵ بیمار مورد بررسی قرار گرفتند که از این تعداد، ۹۵ نفر (۴۶/۳درصد) ۵۰ سال یا کمتر و ۱۱۰ نفر (۵۳/۷ درصد) بالای ۵۰ سال سن داشتند. از میان بیماران، در ۱۳۸ مورد (۶۷/۳ درصد) پنتوپرازول به درستی تجویز شده یا به درستی تجویز نشده بود (۶۳ نفر با اختلال انعقادی و ۷۵ نفر بدون اختلال انعقادی). در مقابل، در ۶۷ مورد (۳۲/۷ درصد) تجویز یا عدم تجویز دارو به صورت غیرمنطقی انجام شده بود. از میان ۲۵ بیماری که پنتوپرازول را به صورت وریدی دریافت کرده بودند، تنها در ۱۱ نفر (۴۴ درصد) اندیکاسیون مناسبی برای تجویز وریدی وجود داشت، در حالی که ۱۴ نفر دیگر (۵۶ درصد) تحمل خوراکی داشته و می توانستند فرم خوراکی دارو را دریافت کنند. هیچ ارتباط معناداری بین جنسیت، سن یا وضعیت اختلال انعقادی بیماران و تجویز منطقی پنتوپرازول مشاهده نشد.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که پنتوپرازول در اکثر بیماران به صورت منطقی تجویز شده است. بااین حال، یافته ها بر لزوم توجه دقیق تر به شرایط بالینی بیماران، به ویژه در انتخاب شکل دارویی مناسب، در فرایند تجویز دارو تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

پنتوپرازول ، زخم ناشی از استرس ، خطاهای دارویی ، بیماران هماتولوژی-انکولوژی ، ارزیابی بالینی