بررسی فاکتورهای زمان ماند و فشار بر کمیت و کیفیت بیوگاز تولیدشده از کود مرغی

زمینه و هدف : تولید بیوگاز در هاضم های بی هوازی تحت تاثیر فاکتور های مختلف است. هدف از این پژوهش، تعیین تاثیر فاکتورهای فشار و زمان ماند بر کمیت و کیفیت بیوگاز تولید شده حاصل از تخمیر بی هوازی کود مرغی می باشد. روش بررسی: معادلات حاکم بر فاکتور فشار در تخمیر بی هوازی این فرضیه را مطرح می کند که می توان با کاهش فشار داخل راکتور، تشکیل حباب های بیوگاز را سرعت بخشید. در این تحقیق، ۹ راکتور از نوع ناپیوسته (batch) برای شرایط مختلف اعمال فاکتورهای فشار و زمان ماند در سال ۱۳۹۸ساخته شد. فاکتور فشار در سه سطح ۱۳+ ، ۰ و ۱۳ - پوند بر اینچ مربع و فاکتور زمان تخمیر در سه سطح ۳۰، ۶۰ و ۹۰ روز انتخاب شد. یافته ها: راکتورهای تحت خلاء (P-۱۳) دارای بیشترین مقدار بیوگاز تولیدی معادل ۷/۶۰۴۶ میلی لیتر نسبت به سایر راکتور های P۰ و P+۱۳ بود. زمان ماند ۶۰ روز، بهترین زمان برای انجام فرایند تخمیر بی هوازی است. در این زمان بیشترین میزان تولید بیوگاز (۶/۷۹۸۵ میلی لیتر) حاصل شد. بحث و نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که فاکتور زمان ماند و بخصوص فاکتور فشار اثر معنی دار بر مقدار و کمیت بیوگاز تولید شده از تخمیر بی هوازی کود مرغی داشته است.. در داخل راکتور های دارای فشار ۱۳ - پوند بر اینچ مربع مقدار بیوگاز تولید شده به دلیل اینکه فشار نسبی حباب های بیوگاز از فشار کل وارد بر آن بیشتر می باشد، بنابرین بیوگاز بیشتری تولید می شود. همچنین، کیفیت بیوگاز و متان تولید شده با توجه به ترکیب هیدروژن و کربن و کاهش تولید نیتروژن افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

زمان ماند ، تخمیر بی هوازی ، فشار (خلاء) ، راکتور ناپیوسته ، کود مرغی ، بیوگاز.