مقایسه اثربخشی بالینی اریتروپوئیتین، متیل پردنیزولون و درمان ترکیبی در فاز حاد نوروپاتی ایسکمیک قدامی غیرآرتریتی عصب بینایی

سابقه و هدف: نوروپاتی ایسکمیک قدامی غیرآرتریتی عصب بینایی (NeuropathyNon-Arteritic Anterior Ischemic Optic  NAION;) شایع ترین علت نوروپاتی حاد بینایی در سالمندان است و درمان قطعی برای آن مشخص نیست. این مطالعه با هدف مقایسه تاثیر سه رژیمدرمانی، شامل اریتروپوئیتین وریدی، متیل پردنیزولون وریدی و ترکیب هر دو، در پیامدهای بینایی بیماران مبتلابه NAION حاد انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه کوهورت گذشته نگر شامل ۲۱۲ چشم مبتلابه NAION حاد بود که در سه گروه درمانی قرار گرفتند: اریتروپوئیتین وریدی (ده هزار واحد، دو بار در روز به مدت سه روز)، متیل پردنیزولون وریدی (۵۰۰ میلی گرم، دو بار در روز به مدت سه روز) و درمان ترکیبی از هر دو. عوامل خطر سیستمیک شامل دیابت، پرفشاری خون و دیس لیپیدمی ثبت شد. حدت بینایی اصلاح شده (Best-Corrected Visual Acuity; BCVA) در ابتدا و ماه های اول، سوم، ششم و دوازدهم پیگیری شد. تغییراتBCVA  با آزمون paired t-test و مقایسه گروه ها با Kruskal–Wallis و Chi-square بررسی شد. رگرسیون خطی چندمتغیره برای شناسایی عوامل پیش بینی کننده BCVA نهایی به کار رفت. یافته ها: میانگین سنی بیماران ۱۱.۷ ± ۵۷.۸ سال بود و ۵۹ درصد مرد بودند. ۹۵ چشم اریتروپوئیتین، ۹۰ چشم متیل پردنیزولون و ۲۷ چشم درمان ترکیبی دریافت کردند. تغییر BCVA تا ماه دوازدهم بین گروه ها اختلاف معنادار نداشت (۰.۸۱۴P=) .تحلیل چندمتغیره نشان داد که BCVA پایه مهم ترین پیش بینی کننده BCVA  نهایی است (۰.۰۰۱P<). نتیجه گیری: حدت بینایی پایه مهم ترین عامل تعیین کننده پیامد بلندمدت بینایی در NAION حاد است. نتایج نشان داد تفاوتی بین اثر اریتروپوئیتین و کورتیکواستروئید سیستمیک در پیامد بینایی وجود ندارد، اما برای تایید یافته ها، مطالعات بیشتر ضروری است.

کلیدواژه ها:

Erythropoietin ، Ischemic Optic Neuropathy ، Methylprednisolone ، Visual Acuity ، اریتروپوئیتین ، حدت بینایی ، متیل پردنیزولون ، نوروپاتی ایسکمیک عصب بینایی