تاثیر زمان اجرای تمرینات استقامتی بر سطح سرمی برخی نشانگرهای متابولیسم استخوان در زنان میانسال

زمینه و هدف: زمان تمرین یکی از عواملی است که بر سازگاری های فیزیولوژیکی ناشی از ورزش تاثیرگذار است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر زمان اجرای تمرینات استقامتی بر سطح سرمی برخی نشانگرهای متابولیسم استخوان در زنان میانسال بود. روش تحقیق: در این مطالعه نیمه تجربی، ۳۶ آزمودنی زن ۴۰ تا ۵۰ ساله به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه تمرین در صبح، تمرین در شب و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه های تمرینی به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه به مدت ۶۰ دقیقه تمرینات هوازی با شدت ۵۵ تا ۷۰ درصد ضربان قلب ذخیره را انجام دادند. برای بررسی متغیرهای بیوشیمیایی، ۴۸ ساعت قبل و پس از مداخله، در شرایط ناشتایی نمونه ها ی خونی از ورید بازویی جمع آوری و پس از جداسازی سرم، برای سنجش سطوح سرمی آلکالین فسفاتاز، ویتامین D ، هورمون های پاراتورمون و استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون آنالیز کوواریانس در سطح معنی داری ۰۵/۰≥p بررسی شدند. یافته ها: نتایج افزایش معنی دار مقادیر سرمی آلکالین فسفاتاز را در گروه تمرین در شب در مقایسه با گروه کنترل نشان داد (۰۰۳/۰=p). مقادیر سرمی ویتامینD  (۴۱/۰=p)، هورمون پاراتیروئید (۴۹/۰=p) و کلسی تونین (۷۲/۰=p) در گروه های تمرینی در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنی داری نداشت. همچنین، بین گروه های مداخله تمرینی تفاوت معنی داری از نظر سطوح سرمی متغیرهای بیوشیمایی مشاهده نشد (۰۵/۰≤p). نتیجه گیری: به نظر می رسد زمان انجام تمرین هوازی تاثیر معنی داری بر نشانگرهای زیستی مرتبط با متابولیسم استخوان، شامل ویتامین D، هورمون پاراتیروئید و کلسی تونین ندارد؛ با این وجود، این عامل به صورت اختصاصی با افزایش مطلوب در سطوح آلکالین فسفاتاز استخوانی همراه است.

کلیدواژه ها:

تمرین هوازی ، زمان تمرین ، متابولیسم استخوان ، زنان میانسال