مقایسه تاثیر تمرین درمانی و ماساژ یومی هو بر درد، دامنه حرکتی، حس عمقی شانه و عملکرد اندام فوقانی زنان با نقاط ماشه ای ناحیه پشتی

اهداف: پژوهش حاضر با هدف مقایسه تاثیر دو روش تمرین درمانی و ماساژ بر کاهش درد، بهبود دامنه حرکتی، حس عمقی شانه و عملکرد اندام فوقانی زنان دارای نقاط ماشه ا ی ناحیه پشتی انجام شد.روش مطالعه: در این مطالعه ۳۶ زن با نقاط ماشه ای ناحیه پشتی، به طور تصادفی در سه گروه (کنترل، ماساژ، تمرین درمانی) قرار گرفتند (هر گروه ۱۲ نفر). ارزیابی های اولیه شدت درد ناحیه پشتی، دامنه حرکتی پشت و شانه، حس عمقی شانه و عملکرد اندام فوقانی انجام شد. گروه تمرین درمانی به مدت ۶ هفته  (۳ جلسه ۳۰ دقیقه ای) تمرین انجام دادند و گروه ماساژ به مدت مشابه ماساژ دریافت کردند. اندازه گیری ها پس از پایان دوره مجددا انجام شد. سپس از آزمون شاپیرو-ویلک برای بررسی نرمال بودن داده ها و از آزمون آنکوا، تی ­همبسته و یومن­ویتنی برای تحلیل آماری داده­ها استفاده شد.یافته­ ها: در هر یک از دو گروه مداخله و در تمام متغیرهای نامبرده، نسبت به پیش آزمون تفاوت معناداری نشان مشاهده شد (۰۵/۰> p). نتایج مقایسه بین سه گروه تمرین درمانی، ماساژ و کنترل، در متغیرهای درد پشت (۰۰۲/۰=(p  ، دامنه حرکتی پشت، چرخش داخلی شانه و حس عمقی شانه)  ۰۰۱/۰=(p  اختلاف معنا­دار دیده شد، اما این اختلاف برای متغیر عملکرد اندام فوقانی معنا­دار نبود )۰۹/۰=.(p علاوه بر این، آزمون بونفرونی نشان داد که گروه های تمرین درمانی _کنترل و گروه ماساژ _کنترل در متغیرهای درد، دامنه حرکتی شانه و حس عمقی شانه تفاوت معناداری داشتند (۰۵/۰>p )، اما در متغیر عملکرد اندام فوقاتی این بررسی تنها برای گروه تمرین درمانی- کنترل معنادار بود (۰۵/۰>p ).نتیجه گیری: به طورکلی نتایج نشان داد، ماساژ و تمرین درمانی در بهبود عوارض ناشی از نقاط ماشه ای ناحیه پشتی موثر بودند و از این دو راهکار می توان در برنامه های درمانی و توان بخشی افراد مبتلا به دردهای عضلانی-اسکلتی ناشی از ضربه یا فعالیت­های ورزشی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

درد ، دامنه حرکتی ، حس عمقی شانه ، عملکرد اندام فوقانی ، نقاط ماشه ای ، تمرین درمانی ، ماساژ