ارزیابی و تحلیل مقایسه ای ریسک حریق در ساختمان های اداری مرتفع با استفاده از روش نیمه کمی FRAME و سیستم کامپیوتری CFSES (مطالعه موردی: ساختمان های اداری منتخب بجنورد)

زمینه و هدف: با رشد روزافزون بلندمرتبه سازی، مدیریت ریسک حریق در ساختمان های اداری به دلیل تراکم جمعیت و پیچیدگی تخلیه اضطراری به یک ضرورت حیاتی تبدیل شده است. هدف این پژوهش، ارزیابی ریسک حریق در ساختمان های اداری مرتفع منتخب شهر بجنورد (شامل ساختمان اداره گاز و تامین اجتماعی) و مقایسه کارایی دو الگوی بین المللی FRAME و NFPA ۱۰۱ (با ابزار CFSES) است.روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی در سال ۱۴۰۰ انجام شد. در بخش اول، با استفاده از متد FRAME و با توجه به خصوصیات ساختمان، سطح ریسک بالقوه و سطح پذیرش ریسک محاسبه شد و امتیاز مربوط به فاکتورهای حفاظتی تعیین گردید. در بخش دوم، برای مقایسه نتایج، از استاندارد NFPA ۱۰۱ استفاده شد؛ بدین صورت که پس از گردآوری اطلاعات، ریسک حریق با استفاده از نرم افزار CFSES (سیستم کامپیوتری ارزیابی ایمنی حریق) ارزیابی گردید.یافته ها: نتایج کلی ارزیابی ۲۴ ساختمان اداری نشان داد که در مجموع تنها ۲۰/۸۳ درصد از ساختمان های مورد بررسی وضعیت قابل قبولی از منظر ایمنی حریق داشتند و ۱۴ ساختمان در سطح قابل قبولی قرار نداشتند. همچنین نتایج گویای آن بودند که مواد پوشاننده سطوح داخلی راهروهای ساختمان، دارای کمترین نرخ گسترش شعله می باشند. فرضیه یکسانی نتایج دو روش در تعیین سطح ریسک کلی ساختمان ها مورد تایید قرار گرفت.نتیجه گیری: استفاده از ارزیابی کمی و نیمه کمی ریسک در طراحی سیستم های حفاظت حریق، ابزار مناسبی برای بالا بردن کارایی است. با استفاده از نرم افزار CFSES می توان تجهیزات حفاظتی مناسب را بر اساس ارزیابی ریسک و تمامی ویژگی های یک ساختمان که در شروع و گسترش حریق دخالت دارند، انتخاب کرد تا ریسک حریق در ساختمان راحت تر و با دقت بیشتر مدیریت شود.

کلیدواژه ها:

ارزیابی ریسک حریق ، ساختمان مرتفع ، استاندارد NFPA ۱۰۱ ، متد FRAME ، نرم افزار CFSES.