بررسی نقش مدیران به عنوان «رهبران یادگیری» در دوران گذار از آموزش سنتی به الکترونیکی

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش چندبعدی مدیران به عنوان رهبران یادگیری در دوران گذار از آموزش سنتی به الکترونیکی انجام شده است. این پژوهش با روش توصیفی-پیمایشی و با مشارکت ۳۸۴ مدیر و معاون مدارس شهر تهران (مناطق ۲۱، ۲۰، ۱۵، ۱۶، ۱۷ و ۱۸) صورت گرفت. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته با ۳۰ گویه و مقیاس پنج درجه ای لیکرت بود و داده ها با استفاده از شاخص های میانگین و انحراف معیار تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که میانگین کل نقش مدیران به عنوان رهبران یادگیری ۴/۱۷ از ۵ است. بالاترین میانگین مربوط به بعد رهبری تحول آفرین (۴/۳۵) و پایین ترین آن مربوط به رهبری توزیع شده (۳/۹۸) بود. همچنین چالش های ساختاری نظیر کمبود بودجه و ضعف زیرساخت ها، مهم ترین موانع فراروی مدیران شناسایی شدند. نتایج حاکی از آن است که تحول دیجیتال در نظام آموزشی ایران، بیش از نیاز به تجهیزات، نیازمند سرمایه گذاری بر روی سرمایه انسانی مدیران و بازنگری در ساختارهای متمرکز مدیریتی است.

کلیدواژه ها:

رهبری یادگیری ، رهبری تحول آفرین ، رهبری توزیع شده ، شایستگی های دیجیتال ، گذار به آموزش الکترونیکی