تاثیر فشارهای معیشتی و مشکلات روزمره ی معلمان بر کارآمدی آن ها در مدیریت رفتارهای چالش برانگیز دانش آموزان

«حقوق یک معلم تازه کار در شیراز کمتر از ۶۰ درصد خط فقر است.» این فقط یک آمار نیست؛ واقعیتی است که هر روز صبح پیش از ورود به کلاس، ذهن معلم را اشغال می کند. این مقاله به بررسی این پرسش بنیادین می پردازد: آیا معلمی که توان حل مشکلات معیشتی خود را ندارد، می تواند رفتارهای چالش برانگیز دانش آموزان (لجبازی، پرخاشگری، بی توجهی) را به طور موثر مدیریت کند؟ با تکیه بر نظریه ی حفظ منابع ، مدل تقاضا–منابع شغلی و نظریه ی فرسودگی شغلی ، این مقاله نشان می دهد که فشارهای مزمن معیشتی از طریق کاهش «تحمل پریشانی» و افزایش فرسودگی عاطفی، ظرفیت معلم برای پاسخ دهی صبورانه و تربیتی به چالش های کلاس را تخریب می کند. مرور پیشینه نشان می دهد که بین ناامنی مالی و رفتارهای تنبیهی–واکنشی در کلاس همبستگی مثبت وجود دارد. نتیجه گیری نهایی این است که تا زمانی که نظام آموزش وپرورش «ظرفیت تحمل» معلم را از طریق امنیت معیشتی و بازسازی کرامت حرفه ای تامین نکند، کارگاه های ضمن خدمت مدیریت کلاس بی اثر خواهند بود. راهکارهای سیاستی (اتصال حقوق به تورم واقعی، صندوق حمایت روانی معلم) و راهکارهای بقا (تکنیک های تنظیم هیجان پیش از ورود به کلاس) ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

فشارهای معیشتی ، مدیریت رفتار چالش برانگیز ، فرسودگی شغلی ، تحمل پریشانی ، کرامت حرفه ای