نقش پروژه های محلی محور در تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی و رفتارهای محیط زیستی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پروژه های محلی محور در تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی و رفتارهای زیست محیطی دانش آموزان انجام گردید. روش پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری تحقیق را کلیه دانش آموزان دختر و پسر مقطع متوسطه اول شهرستان صحنه در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۳۴۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارهای پژوهش شامل سه پرسشنامه استاندارد آموزش محلی محور، مسئولیت پذیری اجتماعی نوجوانان و رفتارهای مسئولانه زیست محیطی بود که روایی و پایایی آن ها تایید گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر به کمک نرم افزارهای آماری SPSS و Amos انجام شد. یافته ها نشان داد که آموزش محلی محور دارای اثر مستقیم، مثبت و معناداری بر مسئولیت پذیری اجتماعی (β=۰/۴۲,P<۰/۰۱\beta = ۰/۴۲, P < ۰/۰۱β=۰/۴۲,P<۰/۰۱) و رفتارهای زیست محیطی (β=۰/۴۸,P<۰/۰۱\beta = ۰/۴۸, P < ۰/۰۱β=۰/۴۸,P<۰/۰۱) دانش آموزان است. همچنین، متغیر واسطه ای حس تعلق به مکان توانست نقش معناداری را در تسهیل این رابطه ایفا کند. بر این اساس، مشارکت دانش آموزان در پروژه های ملموس و بومی، از طریق برانگیختن عواطف و پیوندهای محلی، منجر به کاهش شکاف دانش-رفتار زیست محیطی و تقویت تعهدات شهروندی فعال در آنان می گردد.

کلیدواژه ها:

آموزش محلی محور ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، رفتارهای زیست محیطی ، حس تعلق به مکان