اقدام پژوهی : «چگونه می توانم با وجود قطعی برق، محدودیت های شبکه شاد و شرایط بحرانی، انگیزه و مشارکت دانش آموزانم را در آموزش مجازی افزایش دهم؟»

این اقدام پژوهی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ با هدف کاهش اثرات منفی قطعی برق، محدودیت های شبکه شاد و شرایط بحرانی ناشی از تنش های جنگی بر انگیزه و مشارکت ۳۶ دانش آموز پسر پایه دوم ابتدایی در یک مدرسه شهری انجام شد. با استفاده از مشاهده، مصاحبه با والدین، مدیر و همکاران، چک لیست حضور و پرسشنامه (شواهد یک)، مشکلات اصلی شامل قطعی اینترنت، عدم امکان پخش زنده، استرس والدین و دانش آموزان، نبود حمایت از دانش آموز بی سرپرست و کاهش شدید مشارکت (تنها ۳۲٪) شناسایی گردید. راهکارهای اجرا شده شامل: ارسال ویس های کوتاه آفلاین، فشرده سازی فیلم ها با نرم افزار رایگان، استفاده از پیام رسان ایتا به عنوان پشتیبان، تولید محتوای جذاب با هوش مصنوعی (انیمیشن، اینفوگرافی)، تکالیف چندنوعی، گفتگوی فردی در پی وی، تماس روزانه با دانش آموز بی سرپرست و ایجاد برنامه انعطاف پذیر ارسال تکلیف بود. پس از ۸ هفته اجرا (شواهد دو)، مشارکت به ۶۸٪ افزایش یافت، استرس والدین کاهش چشمگیری داشت و دانش آموز بی سرپرست به مدت ۴ هفته متوالی تکالیف خود را ارسال کرد. نتایج نشان داد با راهکارهای کم هزینه، آفلاین و انسان محور می توان در بحران ها آموزش را پایدار نگه داشت.

کلیدواژه ها:

آموزش مجازی ، شبکه شاد ، قطعی برق ، انگیزه تحصیلی ، دانش آموز بی سرپرست ، بحران جنگی