نقش شرکت های تعاونی فرهنگیان در تحقق عدالت آموزشی از منظر فقه اسلامی

این پژوهش با هدف بررسی نقش شرکت های تعاونی فرهنگیان در تحقق عدالت آموزشی از منظر فقه اسلامی انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق آن است که آیا تعاونی های فرهنگیان می توانند فراتر از حمایت معیشتی از معلمان، در کاهش نابرابری های آموزشی و حمایت از مدارس محروم نقش آفرینی کنند یا خیر. سوال اصلی پژوهش این است که شرکت های تعاونی فرهنگیان از منظر فقه اسلامی چه نقشی در تحقق عدالت آموزشی دارند. فرضیه پژوهش بر این مبنا شکل گرفت که تعاونی های فرهنگیان در صورت پایبندی به اصول فقهی تعاون، عدالت، مصلحت عمومی و عدم تبعیض، می توانند نهادی موثر در تحقق عدالت آموزشی باشند. روش تحقیق در این مقاله توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان داد که تعاونی های فرهنگیان می توانند از طریق تامین امکانات آموزشی، حمایت از مدارس کم برخوردار، تقویت مشارکت جمعی معلمان و توزیع عادلانه خدمات، به کاهش شکاف آموزشی کمک کنند. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که مبانی فقه اسلامی، به ویژه اصل تعاون، عدالت و حمایت از محرومان، پشتوانه نظری مناسبی برای نقش آفرینی این تعاونی ها فراهم می سازد. بر اساس نتایج، فرضیه اصلی پژوهش تایید شد و مشخص گردید که تعاونی های فرهنگیان در صورت مدیریت شفاف و عدالت محور، می توانند نهادی مکمل و مشروع برای تحقق عدالت آموزشی باشند. بنابراین، پژوهش حاضر نشان می دهد که پیوند میان فقه اسلامی، تعاون و آموزش می تواند الگویی کاربردی برای کاهش نابرابری های آموزشی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، شرکت های تعاونی فرهنگیان ، فقه اسلامی ، تعاون ، معلمان ، مدارس محروم