بررسی تاثیر سواد دیجیتال معلمان بر کیفیت یادگیری عمیق دانش آموزان در عصر آموزش ترکیبی نوین

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سواد دیجیتال معلمان بر کیفیت یادگیری عمیق دانش آموزان در عصر آموزش ترکیبی نوین انجام شده است. رویکرد پژوهش کمی و از نوع توصیفی‑همبستگی بود که با استفاده از روش پیمایشی اجرا گردید. جامعه آماری شامل کلیه معلمان و دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴‑۱۴۰۵ بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد ۳۸۰ معلم و ۱۲۰۰ دانش آموز به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از سه پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه سنجش سواد دیجیتال معلمان، پرسشنامه کیفیت یادگیری عمیق دانش آموزان و پرسشنامه بررسی میزان بهره گیری از آموزش ترکیبی استفاده گردید. روایی پرسشنامه ها با استفاده از روش تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آنها با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، جداول توزیع فراوانی) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های توصیفی نشان داد که سطح سواد دیجیتال معلمان در حد متوسط رو به بالا و کیفیت یادگیری عمیق دانش آموزان در سطح متوسط قرار دارد. یافته های استنباطی حاکی از آن بود که بین سواد دیجیتال معلمان و کیفیت یادگیری عمیق دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و ابعاد مختلف سواد دیجیتال معلمان شامل آگاهی دیجیتال، مهارت های فنی، کاربرد دیجیتال در آموزش، اخلاق دیجیتال و توسعه حرفه ای دیجیتال، توانایی پیش بینی معناداری برای کیفیت یادگیری عمیق دانش آموزان دارند. همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد که آموزش ترکیبی نقش میانجی جزئی در رابطه بین سواد دیجیتال معلمان و کیفیت یادگیری عمیق دانش آموزان ایفا می کند. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که ارتقای سواد دیجیتال معلمان یکی از راهبردهای کلیدی برای بهبود کیفیت یادگیری عمیق دانش آموزان در دوره آموزش ترکیبی محسوب می شود و سرمایه گذاری در آموزش و توانمندسازی دیجیتال معلمان می تواند به ارتقای عمق یادگیری دانش آموزان منجر گردد.

کلیدواژه ها:

سواد دیجیتال معلمان ، یادگیری عمیق ، آموزش ترکیبی ، کیفیت یادگیری ، دوره متوسطه.