نقش هوش هیجانی (EQ) در مدیریت رفتارهای چالش برانگیز دانش آموزان پایه اول دبستان

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش تعیین کننده هوش هیجانی (EQ) در مدیریت و تعدیل رفتارهای چالش برانگیز دانش آموزان پایه اول دبستان انجام شده است. ورود به محیط آموزشی برای کودکان پایه اول، تغییری بنیادین در سبک زندگی و تعاملات اجتماعی آنان محسوب می شود که اغلب با رفتارهای ناهنجار، اضطراب جدایی و پرخاشگری همراه است. مسئله اصلی در این تحقیق، یافتن راهکارهایی مبتنی بر مولفه های هوش هیجانی شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، برانگیختگی، همدلی و مهارت های اجتماعی است که می تواند به معلمان و والدین در مواجهه با این چالش ها یاری رساند. روش پژوهش در این نوشتار به صورت توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که دانش آموزانی که از هوش هیجانی بالاتری برخوردارند، توانایی بیشتری در کنترل تکانه ها، ابراز هیجانات به شیوه مناسب و برقراری تعاملات سازنده با همسالان خود دارند. همچنین، آموزش های مستقیم و غیرمستقیم هوش هیجانی به معلمان و والدین، تاثیر مستقیمی بر کاهش فراوانی رفتارهای پرخاشگرانه و نافرمانی در کلاس درس دارد. نتایج این بررسی موید آن است که ادغام برنامه های پرورش هوش هیجانی در برنامه درسی پایه اول دبستان، نه تنها به بهبود جو روانی کلاس کمک می کند، بلکه زمینه را برای موفقیت های تحصیلی و اجتماعی در سال های آتی فراهم می سازد. در نهایت، راهکارهایی برای پیاده سازی این رویکرد در محیط های آموزشی ارائه گردیده است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، رفتارهای چالش برانگیز ، پایه اول دبستان ، مدیریت کلاس درس ، سلامت روان ، تعاملات اجتماعی ، خودتنظیمی هیجانی ، مهارت های ارتباطی