چگونه توانستم مشکل روان خوانی و اختلال دیکته نویسی یکی از دانش آموزان پایه اول ابتدایی کلاسم با نام اختصاری(گ، م) را برطرف کنم؟

پایه اول ابتدایی به عنوان سنگ بنای آموزش رسمی، نقشی حیاتی در شکل گیری مهارت های زبانی دانش آموزان دارد؛ بروز هرگونه ضعف در روان خوانی و دیکته نویسی در این مقطع می تواند به افت تحصیلی و کاهش اعتمادبه نفس کودک منجر شود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی، ریشه یابی و رفع مشکل دیکته نویسی و ضعف در روان خوانی یکی از دانش آموزان پایه اول دبستان حاج فرهاد ارزانی شاهین شهر به نام «گ م» در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ انجام شد. این مطالعه از نوع اقدام پژوهی (کنش پژوهی) است. در مرحله نخست (شواهد ۱)، با ابزارهایی چون کارپوشه، مشاهدات منظم کلاسی، آزمون های تشخیصی و مصاحبه با اولیاء، مشخص شد که گ در بازشناسی نشانه ها، حافظه دیداری، حساسیت شنیداری و انطباق واج-نویسه دچار چالش جدی است که این امر مستقیما بر مهارت روخوانی و دیکته او اثر منفی گذاشته بود. برای حل این مسئله، راهکارهای مداخله ای چندحسی و فعال شامل بازی های تقویت حافظه دیداری، کارت های تندخوانی (هم آغازی و هم پایانی)، نرم افزارهای تعاملی آموزشی، و شبیه سازی فضاهای ملموس برای پیوند صدا و نشانه با همکاری مستمر خانواده به اجرا درآمد. پس از اعمال این مداخلات در یک بازه زمانی مشخص، گردآوری شواهد ۲ نشان داد که نه تنها دقت، سرعت و مهارت روان خوانی دانش آموز بهبود چشمگیری یافته و غلط های املایی او به حداقل ممکن رسیده است، بلکه اشتیاق او برای مشارکت در فعالیت های گروهی کلاس ۳۴ نفره ما نیز به طور ملموسی افزایش یافته است. نتایج این کنش پژوهی نشان داد که استفاده از روش های یاددهی-یادگیری فعال و مداخلات زودهنگام در پایه اول ابتدایی، کلید اصلی غلبه بر اختلالات یادگیری املانویسی و خواندن است.