بررسی نقش تفکر سیستمی، خلاقیت آموزشی و توانمندسازی معلمان در توسعه آموزش پایدار

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 59

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CONFTRA02_746

تاریخ نمایه سازی: 15 تیر 1405

چکیده مقاله:

در دهه های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان با تحولات عمیق و چندلایه ای مواجه شده اند؛ تحولاتی که نه تنها ناشی از پیشرفت های فناورانه و گسترش دانش، بلکه حاصل تغییرات بنیادین در نیازهای اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی جوامع هستند. در چنین شرایطی، مفهوم «آموزش پایدار» به عنوان یکی از رویکردهای کلیدی در بازتعریف اهداف و کارکردهای آموزش و پرورش مطرح شده است. آموزش پایدار تلاشی نظام مند برای تربیت نسلی است که بتواند در مواجهه با چالش های پیچیده قرن بیست ویکم، از جمله بحران های زیست محیطی، نابرابری های اجتماعی، تغییرات سریع فناوری و تحولات فرهنگی، تصمیم گیری آگاهانه، مسئولانه و آینده نگرانه داشته باشد. با این حال، تحقق چنین هدفی بدون بازنگری در نقش معلمان، شیوه های تدریس و ساختارهای یاددهی–یادگیری امکان پذیر نیست. در این میان، سه مولفه کلیدی یعنی تفکر سیستمی، خلاقیت آموزشی و توانمندسازی معلمان به عنوان ارکان بنیادین توسعه آموزش پایدار شناخته می شوند. این سه مولفه نه تنها به صورت مستقل اهمیت دارند، بلکه در تعامل با یکدیگر می توانند بستری برای تحول عمیق در نظام های آموزشی فراهم آورند. تفکر سیستمی به عنوان رویکردی کل نگر، معلمان و سیاست گذاران آموزشی را قادر می سازد تا پدیده های آموزشی را نه به صورت جزیره ای، بلکه در قالب شبکه ای از روابط پیچیده و به هم پیوسته درک کنند. در چنین نگاهی، مسائل آموزشی دیگر صرفا مشکلاتی منفرد و خطی تلقی نمی شوند، بلکه به عنوان بخشی از یک کل پویا و در حال تغییر مورد تحلیل قرار می گیرند. این نوع تفکر، زمینه را برای تصمیم گیری های هوشمندانه تر و طراحی راهبردهای آموزشی پایدارتر فراهم می سازد. در این پژوهش که به شیوه مروری و با مطالعه کتابخانه ای و مراجعه به مقاله ها و تحقیق های چاپ شده و مطالب دیجیتالی گرد آوری شده است و سعی بر آن شده که به بررسی نقش تفکر سیستمی، خلاقیت آموزشی و توانمندسازی معلمان در توسعه آموزش پایدار پرداخته شود. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که تحقق آموزش پایدار در گرو هم افزایی تفکر سیستمی، خلاقیت آموزشی و توانمندسازی معلمان است؛ به گونه ای که این سه مولفه با ایجاد نگرشی کل نگر، نوآورانه و حرفه محور، زمینه ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و حرکت نظام آموزشی به سوی پایداری و اثربخشی بلندمدت را فراهم می سازند.

نویسندگان

ارغوان خوشنود

نویسنده اول