طراحی چارچوب حکمرانی مدرسه در عصر دیجیتال با تاکید بر یادگیری محوری

بیان مسئله: ورود به عصر دیجیتال و تسلط فناوری های نوظهور بر زیست جهان آموزشی، مدل های سنتی مدیریت و رهبری آموزشی را با چالش های جدی مواجه کرده است. در ساختارهای موجود، شکاف میان زیرساخت های تکنولوژیک و فرآیندهای حکمرانی، مانع از تحقق پتانسیل های یادگیری در مدارس شده است. اکثر رویکردهای مدیریتی هنوز بر مدیریت ابزار تمرکز دارند، در حالی که نیاز مبرم به مدیریتی با تمرکز بر «یادگیری محوری» (Learner-Centeredness) احساس می شود تا از ابزارها برای ارتقای تجربه یادگیری استفاده شود.هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی یک چارچوب جامع برای حکمرانی مدرسه در عصر دیجیتال با محوریت یادگیری محوری انجام شده است. این مطالعه به دنبال آن است تا مشخص کند چگونه می توان از مدل های حکمرانی توزیع شده و هوشمند برای حمایت از فرآیندهای یادگیری دانش آموزان در محیط های دیجیتال بهره جست.روش شناسی: با توجه به ماهیت هدف، این پژوهش از نظر هدف، توسعه ای و از نظر روش، با استفاده از رویکرد کیفی و روش مطالعه کتابخانه ای و تحلیل اسناد (Documentary Analysis) انجام شده است. برای استخراج مولفه های چارچوب، از تحلیل محتوای اسناد راهبردی و مدل های نوین حکمرانی آموزشی استفاده شد تا مدل نهایی بر اساس استانداردهای جهانی بازنگری گردد.یافته ها: نتایج نشان می دهد که چارچوب پیشنهادی برای حکمرانی مدرسه در عصر دیجیتال باید بر چهار رکن اساسی استوار باشد: ۱) حکمرانی توزیع شده (توانمندسازی معلمان و دانش آموزان در تصمیم گیری)، ۲) زیرساخت های هوشمند یادگیری محور (تمرکز بر شخصی سازی یادگیری از طریق داده ها)، ۳) رهبری دیجیتال (تغییر نقش مدیر از کنترل گر به تسهیل گر)، و ۴) اخلاق دیجیتال و امنیت داده ها. یافته ها حاکی از آن است که در این چارچوب، تکنولوژی نه به عنوان یک هدف، بلکه به عنوان یک ابزار تسهیل گر در خدمت یادگیری محوری قرار می گیرد.نتیجه گیری: طراحی چارچوب حکمرانی مدرسه باید از مدل های سلسله مراتبی و متمرکز به سمت مدل های شبکه ای و منعطف حرکت کند. تاکید بر یادگیری محوری در حکمرانی دیجیتال، تضمین می کند که تحول تکنولوژیک منجر به بهبود کیفیت یادگیری و پرورش مهارت های قرن بیست و یکم می شود. این چارچوب می تواند راهنمای مدیران آموزشی و سیاست گذاران در بازنگری ساختارهای مدیریتی مدارس هوشمند باشد.